Me Myself Phateeh

Şaşırtın beni bir kere de olsa !

2009-04-18T19:55:00.000+03:00

İnsan ne desin bilemiyor ya bazen. Öyle bir moddayım inan. Nasıl olur nasıl gider bilemiyorum. Geçen bunca zamana rağmen halen daha dün gibi gelmesi herşeyin insan beyninde acınacak bir duygu patlaması yaşanmasını barındırıyor. Evet şu anda askerim, kalan gün sayısı 27 ve buna rağmen diyorum ki birisi bu zamana dur desin. Bölünen hücrelerim saçlarımın aralarındaki tek tük olan beyazların artması. Yaşlanma belirtileri. Göz altı çökmeler. Birisi bu DNA yı bu anda dondursun lütfen. Yaşlanmaktan korktuğumdan falan değil. Bunlar zamanın geçtiğini belli eden şeyler. İnsan her yaşta kendince zaten mutlu olmasını bilebilir. Ama ben artık bundan çok uzağım. İnsanlara mutluluk dağıtıp güleryüz göstermekten kendime bişiy kalmadı. Bu böyle olmamalı ya da olmamalıydı. Her an herkese güleryüz dağıtması gereken ben değilim. Askerim, gurbetteyim bunun edebiyatını bile yapmadım. Yapamıyorum. Böyle birşey olamaz. Herkese gülücükler saçmam da gerekmiyor. Herkesin derdini anlattığı kişi de ben olmamalıyım. Neden tüm sırlar bende toplanır, herkes birbiri hakkında kötü düşünür ve bunu benle paylaşır? Neyim ki ben ? Ne olabilirim ? İnsan olmak ve herşeye olağan bakmak dışında yaptığım hiçbirşey yok halbuki. Dengeleri sağlayan denge unsuru olmaktan da bıktım. Ben olmasam olmuyor dimi de demiyorum. Ne haliniz varsa görün diyorum. Daha buradan arıyorum da telefonla herşeyin nasıl da değişmediğini görüyorum ve bu beni çileden çıkaryor. Amaaannn diyorum ne haliniz varsa görün. Gerçekten ne haliniz varsa görün diyorum. Döndüğümde herşey yine aynı hep aynı olacak. Bu bende düş kırıklığı da yaratmayacak. Neden çünkü böyle olacağını zaten her zaman olduğu gibi biliyorum. Artık sürpriz olsun yaw. Bir kere de sürpriz yapın. Şaşırtın beni ey insan evlatları. Ademoğulları :D.... İnsan ırkı. Şaşırt lan beni....!!!!

Bunları yazmam lazım 2

2009-03-11T19:39:00.002+02:00

Ayarı kaçmak : Genelde üst devrelerin alt devreler şımardığı zaman söyledikleri söylem.
Ayar vermek. Ayarı kaçanlara verilen ceza vs. Mesela üst devreler ayarı kaçan alt devrelere su basarlar. Onlar da paspas çeker. :)..

Bunları yazmam lazım

2009-03-09T20:47:00.001+02:00

Bunları yazmam lazım çünkü askerim ;

Boru geldi : Başka bir yerde olan olay yüzünden bizimkilere artı bir emir geldiğinde ya da yeni bir düzen geldiğinde kullanılıyor.
Ya da birisi yanlış yaptı mı tüm mangaya verilen ceza o mangaya boru getiriyor.
Cavit : Cep Telefonu
Dansöz : Radyo
5 5 : Askerde birşeyin çok iyi olduğunu anlatan ifade, 4 4lük demiyorlar da 5 5 diyorlar nedense ? :)
Araç göte girdi : Devriye atan komutan eğer kulede nöbetçiyi uyurken yakalarsa Araç göte girmiştir.
Götü başı oynamak : Diyelim adam alt devre, üst devrelerine artistik yaparsa götü başı oynamış oluyor. Ya da şımarmak diyelim.
Şafak demiş jony mony : Şafağı az kalanların kullandığı bir tabir, nerden çıkmış kim bulmuş bilinmiyor.
Poşet : Kısa dönem asker.
Çuval : Kısa dönem askerin son günlerinde aldığı isim.

Daha aklıma gelmiyor, gelirse eklerim. :)))

Düşmedim daha

2009-01-21T22:12:00.002+02:00

Bu satırları kısa bir zaman aralığında küçün net kafeden yazıyorum. Bilgisayarın ve sosyal hayatın özlemi bir yana asker olmak da başka bir yana. Hiç bir şeye vakit bulamamak da bambaşka bir yana. Geri döneceğim elbet ve düşmedim daha. Tüm zorluklara rağmen herşeye pozitif yönden bakmayı bilmeli insan ve öyle de devam ediyorum. O yüzden ayaktayım zaten. Buraya aslında not aldığım kısa günlük şeyleri yazacaktım ama buna vakit yok. Ben de içimden ne geliyorsa ne istiyorsam öyle yazıyorum. Ve iyi yapıyorum. Askerliğin özeti : İnsan sabrının zorlandığı nadide bir yer. Gerisi belki daha sonra, byyeeesssss .. ! :)

I'll be back.

2008-12-12T14:41:00.001+02:00

Wayy be
Yaşayacak çok şey var daha
Yazacak da çok şey var
Bekle beni
Döneceğim
Hayatı baştan yazmaya geleceğim.
Başka bir şehirde başka bir ortamda başka başka şeyler yapacağım
Bir sürü yeni anılarım olacak
Bu hayatın dönüm noktası ve yaşanması gereken bir zorunluluk
Bekle beni Mardin seni görmeye geleceğim
Sakın alınma İzmit seni nerede olsam özleyeceğim. ;-)

Bay bay

2008-11-17T22:18:00.001+02:00

Kon yatağının üzerine,
Hadi kur bağdaş,
Aç laptopun ekranını biraz daha geriye doğru .
Yaz bakalım aklından geçenleri, hissettiklerini
Nasıl olsa çayın bisküvin de gelmiş
İstersen damar da bir şarkı aç he ?
Enuma Elish mi ? Arabesk Günler mi paklar acaba ?
Yoksa bira ve kahve mi ?
Yoksa Face in the send mi ?
Şarkıların belirli bölgelerine çok takılırım
O yüzden mesela bir çok şarkıyı aynı melodiyi ya da vokalistin aynı çıkışını yaklamak ister
Tekrar tekrar geri alırım
Yıktın reva mı ? Yanacaksın bilseeeeeeeeğğğeeennn. Bu kısım sanki biraz isyan. Hafif biraz serzeniş anlatıyor.
Enuma Elish, Nam-ı diğer Babil yaratılış destanı.
Bir müzikal çıkış bir müzikal çıkış ki.. Hayya elel felah derken backvokaldaki eleman öndeki vokalin ve müziğin darbesini hissedebilirsiniz. Ama özümsemeniz lazım.
Her ghost in the fog.. Nakaratın sonu, bir çığlık. Gel de çıldırrrma işte.
Face in the sand in ise girişine takılıyorum, dance of the death in melodisine bitiyorum.
Solitude un sürekli gaza giden ve gaza getiren 2. kıtası. Ve muhteşem vokal... Sanki hiç bitmeyekmiş gibi. Çok iyidir.
Bunlar benim aklıma gelenlerden örnekler bir kaç tane, say say bitmez.
Peki aklına gelir de yaz yaz biter mi ? Aslında o da bitmez.

Kasım ayındayız ve ben aşkın bir başka olduğuna inanmıyorum bu mevsimde. Soğukta hiçbirşey güzel değildir çünküü.. :)
Yok canım alakası yok. Iron Maiden albüm yapmadıysa bu kış böyle hüzünsüz geçer, havada asılı kalır benim açımdan. O yüzden işte yalnızım ya işte. Hayır yani birliktelik adına demiyorum yaşadıklarımdan mıdır ? Yaşayacaklarımı bilmemden ya da tahmin edebilmemden mi nedir bilemiyorum. Kendimi yine yalnız hissediyorum. Hiç bir yere hiç kimseye ait hissedemiyorum. Aidiyet problemim var. Artık yalnız yürümek istiyorum sabah işe giderken, yalnız oturmak istiyorum otobüslerde yanıma kimse gelmesin kimse bana dokunmasın istiyorum. Rahatsız etmesin, kimse konuşmasın benimle. Hele saçma sapan fikirlerle sakın ha sakın bana bişeyler aktarmaya çalışsın istemiyorum. İçimden geçen ne mi o anda ? Dirseğimle bir tane ağzına patlatmak oluyor inanın bana. Gereksiz yere çember etrafında dönüp içine dalmayanlara nasıl sinir oluorsam öyle de sinir oluyorum gereksiz muhabbete..
Peki ama gerekli olan ne ?
Buna da karar vermedim ki işte o yüzden sesimi çıkarmıyor ortamdan uzaklaşıyorum mümkün olduğunca...
Buna yaşanmışlık mı dersin sıkılmışlık mı bilemem. (Neyi biliyorsam sanki?) Hal bu, içinde bulunduğum durum bu..

Size çay ve bisküvi getiren bir anneniz varsa, dünyanın sayılı şanslı insanlardansınız demektir. Anneler sağlam insanlardır sahip çıkmak gerekir. Kral insanlardır. Bak bu da aklımdan geçti az önce. Ben bu üşengeçliğimi nasıl yenicem yaaa :( ? ..

Duygusal fırtına kopsun istiyorum ve açıyorum Rotting Christ ı... Bakalım ne kadar coşucam ?
Üff şekeri az karıştırdım çay bi tuhaf geldi...
Ama kafa sallamama mani bir durum değil. ehe..
Ayaklarımı uzattım artık, uyuştular çünkü. Laptop da kucağımda. Şimdi daha rahat yazılıyor. Yalnız uzatılan ayaklardan bir tanesi diğerinin mutlaka üzerinde olmalı. Korunma hissi mi veriyor denge mi daha karar veremedim. Ama öyle olmalı. :)
Bugün öğleden sonra bir olay oldu nedendir bilmiyorum, bir anda kendimi acayip gergin ve kızgın hissettim. Aklıma çok tuhaf şeyler geldi. Sanki yıllardır orada çalışan ben değilmişim gibi. Karmaşalıklar yaşamaya başladım. Acayip sinirliydim, tahammülsüzdüm. Suratımı asıp monitöre çatık kaşlarımla bakarak iş yapmaya çalıştım. Kimseye iyi akşamlar demeden çıktım. Eve gelmek de istemiyordum ama çarşıya çıkmak da istemiyordum. Sonra 60 Evler arabası beklemek istemiyeceğim diyip servise bindim ve 1 saat sonra evdeydim. Çok tuhaff. Şimdi de Rotting Christ dinliyorum. Kafam da güzel değil. Death mi dinlesem ? Ne yapsam ya ? Karar veremedim. Garipsedim kendimi. Oturup bir yazı yazayım dedim. Açılırım diye, Dexter takıp seyretmek de istedim, eski fotoğrafları kurcaladım, facebooka baktım. Sonra kucağımda laptop yazarken buluyorum bunları. Ne kadar acayippp ya. Yarın sabah da işte bulucam kendimi. 15 gün sonra dışında. Sonra aklıma gelmedik bir yerde. Sonra yeşillerde.. Sonra gelicem ve hayat ne kadar garip gelecek. Eskileri özlüycem belki yine. Öyle olsaydı böyle olurdu muhakemeleri yapacağım. Belki araba alacağım bir tane kendime ve yeniden yollarda yeniden serserilik peşinde koşturmaya çalışıcam. Sağlıklı olmayacak bu durum ama yine yaşamaya devam edicem belki. İlgincim ama sıradanım. Aynıyım. Farklı değilim. Kendi içinde aynıyım. Bana güç verecek bir varlık arıyorum. Kendim daha fazla güçlü olmak istemiyorum. Yetti çünkü.

Bay bay...

Ne diyosun ?

2008-11-17T22:14:00.001+02:00

Eski öpüşleri sil dudağından
Yalnız beni düşün yalnız beni sev
Sil tüm bakışları bakışlarından
Yalnız beni düşün yalnz beni sev

Bunlar benim fikirlerim değil elbet.
Bir şarkı sözü
Sanat müziği hem de.. Güzel de sayılır fena değil

Yalnız beni sev bencilliğinde insanoğlunun nerelere varacağını, ne yapabileceğini hayal edebilir misiniz ? Ben ettim biraz sanki. Hiç de hoş olmadı üstelik.

İstersen dağlardan kar getireyim
İstersen bağrımdan kor getireyim
Yanan yüreğimi durr getireyim
Yalnız beni düşün yalnız beni sev..

Aynı şarkının devamı

Ne güzel 3 mısra ama yine beni düşün yine yalnız beni sev diye bitmiş.

Düşünüyorum düşünüyorum da ...
Ben mi çok can yaktım, yoksa benim mi canım yandı daha fazla.. Uzun zamandır duygusal burukluk da yaşamadım halbuki. Yani yaşıyorsun geçiyor ama etkisi sürüyor ya, işte bende o da olmuyor. Kahredemiyorum zaten epey zamandır ne geçmişime ne yaşadıklarıma. İç de geçirmiyorum. Baktığından geçirmemeliyim de zaten teknik olarak. Ama şöyle olsaydı böyle olurdu gibi muhakeme yeteneğimi kullanmak dahi istemiyorum. Önüme geliyor, yaşıyorum bitiyor gidiyor...Biraz da olsun burukluk ya da duygusal izler kalması lazım. Ama ve fakat olmuyor..

Biliyorum bunları yazıyorsun
Ben de biliyorum daha sonra aklına geliyor okuyorsun.
Belki çok nadir bir başkası okuyor.
Kimse okusun diye yazmadığını da biliyorum.

Okusa ne okumasa ne diyorsun
Neden online ortama taşıyorsun ?
Harddiskin uçsa eğer
Sen de aynı şeyi yapardın biliyosun

Ne diyosuuuunnnnn....... ???? Ne diyosunnn ne ?

Gideceğim

2008-11-17T02:47:00.001+02:00

Hep hissiyatta kaldı yaşananlar
Hep anlatılmaz ama yaşanır şeyler yaşadım
O yüzden yaşamakla yetindim sadece
Ve anlatmamakta direndim

Artık hissetmeyeceğim
Anlatmayacağım sadece yaşayın diyeceğim
Dinlemekten de sıkıldım artık
Arkama bakmadan gideceğim...

Neden ?

2008-10-01T15:36:00.000+03:00

Ne ki bu ?

Hep aynı kelimelerle döndürüp dolaştırılıp aynı şeyin sürekli dışa vurulmaya çalışılması.

Ne bu ?

Sürekli soru kelimeleri

Sürekli soru cümleleri

Gereksiz yere uzayıp giden satırlar

Dertliyim ama derdimden anlamazsınız tavırları falan ?

Ne bunlar ne ?

İnsanların varlığını ispatlama çabasından başka bir şey değil işte.

Farkında olun ben de hayattayım. Sizlerle beraberken böyleyim ama aslında öyle değilim ben şöyleyim demeler falan..

Mesleğim değil ki edebiyat yazarı falan değilim.

Herkesin özgürce kendini ifade edebilitesi olmalı ama bu da böyle olmamalı.

Herkes umursandığını düşündüğü sürece hayatta olduğunu, varlık bilincine ulaştığını düşünüyor.

Saçma sapan haller işte.

Varlığını sorgulayıp cevabını bulamamış insan modelinden başka değil bu yansımalar aslında.

Ukalalığın dik alasına giden ama ben ukala da değilim diyerek üstüne bastırılan gereksiz safsatalar.

Sürekli can sıkkınlığı

Sürekli bunalımlar

İçinden çıkılmaz gereksiz hal ve tavırlar

Hayattaki varlık nedeni nedir ki insanın ? Bulamazsın cevabını bi şekilde ben de yaşıyorumun ispatı gibi görünür bu yazılanlar.

Sürekli bir what is matrix durumları, hissiyatları.

İnsanların gerçekte olmadığı ve hiç de olamayacağı hal ve tavırları filmlerde, kitaplarda belki dizilerde bulma çabaları.

Zevk ve beğeniyi aşan haller.

Kısacası kendini asla olamayacağı durumlarda hayal etme dürtüsünün daha da ileriye gitme çabası.

Başka da hiçbirşey değil ...

Tek soru nedennnnnn

Hayata sizi bağlayan nedirrrr ?

Neden buradasınız farkında mısınız ?

Neden neden neden neden neden neden neden neden neden neden ?

Değilim

2008-09-30T17:38:00.002+03:00

İçsel derinliğimi anlatacak kadar saf değilim.

Derinliğim olduğundan kimsenin anlamadığından dem vuracak kadar ukala da değilim.

Ruhsal fırtanalarımı dinginlik, kimilerine göre "rahatlık" olarak nasıl yansıttığımın farkında değilim.

Yüzüm gülüyor ama içimde ne fırtınalar kopar haberiniz yok diyecek kadar kendini bilmez de değilim.

Suskunluğum asaletimdendir, bir lafa bakarım laf mı diye bir de söyleyene bakarım adam mı diye?

Adam değilse bile o kadar da umursamaz değilim.

Varolmam kimilerine batıyor olsa da dünya da yaşıyor olmam benim suçlu olmamı gerektirmese de yine de tek suçum budur ; Varlığımdan ötürü özür dilerim. Gereksiz yere cümleleri uzatıp dolandıracak da değilim...

Anlamlandıramadıklarım

2008-09-13T04:15:00.002+03:00

Sıkıntılıyım

Neden ?

Canım sıkkın

Nasıl ?

Öylesine ..

Bırak şimdi ...

Bıraktım şimdi.

Anlamlandıramadığım bazı şeyleri anlamlandırmak istedim

Koyamadım bir kaba

Sığdıramadım aklımın hiçbir köşesine

Gün döndü devran döndü de bu satılarda buldum kendimi

Sebepsizzz

Nedensizzz

Artık insan olmak ağır gelmeye başladı ya da

İnsanlar bana ağır gelmeye başladı

Ama bir ağırlık vardı en baştan beri söyliyeyim yani...

Ben bunlarla uğraşmak durumunda mıyım ?

Bazen evet bazen de genelde hayır

Dert derdimse evet

Derdin derdimdir dediğim yakınımınsa gene evet

Ama ben kendi derdimi bile dert etmezken başkasının derdiyle uğraşırsam ;

İşte bu olmuyor

Artık yeter boyutundayım ve hiç de umursamak istemiyorum açıkçası

Hayatın yükünden omuzlardan çöküşten bahsettik

Daha fazla uzatmayacağım mevzuyu

Kafamı yastığa koyacağım

Düşünüp sağımın üstüne yatacağım

Kalktığımda beynim aynı safsatalarla dolu ise

Hala anlamlandıramadıklarım duruyordur bir köşelerde

Ve bu duruma kızacağım

Karşımdakine asla direkt kızdığım görülmemiştir çünkü

Olaylara ve doğurduğu sonuçlara kafayı daha çok takarım ben

Insanlara kızamıyorum çünkü

Herkes farklı algılıyor ve insan olmanın doğası

Ama tutarsızlık görmiyim

Çok da fena üzerim üzüldüğüm gibi aynennnn ;)

Metallica Oleyy ! :)

2008-07-29T01:17:00.012+03:00

Nasıl anlatılır ki ?
Nereden başlanır ?

Herşey aylar öncesinden Metallica'nın İstanbul’da konser vereceğini duymamızla başladı. Biletleri 2 ay öncesinden aldık. Bir heyecan dalgası ki sorma gitsin. Artık o eski Metallica yok diyen bazı eski tüfekler çoktan yitirmişlerdi heyecanlarını ki nasıl da belli ediyorlardı bu içi boş bahaneyle, belli değil. Bazıları da Metallica yerine başka bir dünya gruptan daha sağlam daha hızlı gruplardan bahsedip ukalalık yapacaklardı.. Halbuki Metallica' ydı gelen, efsane!.. Metal’in tanrılarıydı. Abartmıyorum ama Metal müziği dünyaya sevdiren, tarihinde grammy ödülleri ve sayısız konser, milyonlarca seven bırakan, çıkardıkları her albümle tartışmasız olay yaratan bir gruptan bahsediyoruz...Bu adamlar gerçekten profesyoneller ve yaptıkları işi seviyorlar ve işlerini de gayet iyi yapıyorlar...Su götürmez, tartışma götürmez gerçek fenomen olduklarıdır..

96 yılında çıkardıkları Load albümünden beri kendilerine yumuşadılar diyen kemikleşmiş fanlarına her çıkardıkları albümle geriye dönüyoruz diyerek yeni fanlar da ekleyerek geldiler bugünlere. Son albümlerinde ise alın sertlik diyerek St. Anger ı çıkarmışlardı. Metallica’yı Load ve sonrasında tanıyan eski albümlerine bulaşmayan yeni nesil tayfaya fazla sert geldi . Eskiler için ise sertti ama melodik gelmedi. Ruhsuz bir vokalle, solosuz şarkılarla olmaz dedirttiler.. Ne hikmetse yılın en iyi Metal perfomansı ödülünü de bu albümle aldılar. Sene 2003 tür. Kimisinin hoşuna gitmese de MTV de Metallica ya saygı gecesi falan düzenlendiği hafızamdadır hala.

Bu adamlar türkü kasedi çıkarsa yine alır yine dinleriz tespitini doğrularcasına her yaptıkları olaydır ve her çıkardıkları albüm de satmıştır...

Ve Death Magnetic adlı albüm kapağında tabut ve kendine has Metallica logosu olan albümünü çıkarmaya az kalmışken İstanbul’a uğramayı da ihmal etmemişler çok da iyi etmişlerdir.

Ve de ola ki konsere gelebilme şerefine ulaşmış insanlar da o inanılmaz atmosferi, muhteşem performansı gördükten sonra evet Metallica işte bu diyebilmişlerdir. Gerisi hikaye ve boş laf kalabalığından başka da birşey değildir zaten..

Gelelim bize ;
Anlatılmaz yaşanır bir ortam, atmosfer ki nasıl aktarsam diye kafamda cümleleri kurmaya çalışıyorum.
Otoban girişinden başladık biraları içmeye, şoförün sadece 1 bira hakkı vardı :). O da bendim zaten ;). KGS, OGS olmadığından karşıya geçmemek için Üsküdar’da katlı otoparka araç bırakılır ama elde kalan 1 kutu bira da aracı kullanana yol boyunca içemediği için ve artık araç kullanmayacağı için verilir. Son konser hazırlıkları yapılırken siyah tişörtler ve şortlar giyilmiş olmalı (şort olmasa da olur, komando pantolonu vardı birimizde :) ) ve hatıra fotoğrafı mutlaka çektirilmelidir. Herkeste 1 er güneş gözlüğü, kursak tam 4 kişilik grup olurduk walla. Albüm kapağı yaparız o pozlarla çok rahat...
4 kafadar Üsküdar’dan motorla Beşiktaş’a geçtik. Kazan’da konser hazırlıklarına 2 şer birayla daha devam ettikten ve servis yapan elemandan terleyeceksiniz lazım olur diye verdiği kolonyalı mendilleri aldıktan sonra hesabı öderken gördüğümüz kibritleri de konser alanına çakmak sokmazlar diyerek ceplerimize doldurduktan sonra oradan ayrılıp taksiyle Mecidiyeköy Ali Sami Yen Stadı'na geldik.

Sahnede görmeyi çok istediğim ve gördüğümde benim için zamanın durmasını isteyeceğim adam Phil Anselmo ve grubu Down vardı... Ve içeriye bir an önce girmek için can attığımı da belirtmeliyim. Gözlerimdeki heyecan yeni yetme bir çocuk heyecanından farksızdı.. Ve stada girdiğimde 2 parçasına yetişebildiğim bu adam, ortamı zaten coşturmuştu.. Dünya gözüyle canlı canlı gördüm ya adamımı, muhteşem bi duyguydu. Kitlenmiştim adeta, birazdan Metal’in tanrıları burada olacaklar derken, Metallica diye tezarühat yaptırırken rüyada olduğumu düşündüm.. Sen de büyüksün be üstad.. Ne vokal var sende belli değil.. Adamım benim yaa. Bi daha gel, ayrı olsun lütfen...

Metallica için sahne boşaldıktan sonra stad ve şov görülmeye değerdi. Bilmiyorum kaç yerde olur bu ama Metallica Oleyy diye tezarühat yapan amigosuz ama kendiliğinden senkron bir seyirci kitlesi. Akabinde Meksika dalgası. Saha içi, kapalı, numaralı, VIP herkes bu dalgaya ayak uydurdu.. İnanılmaz görsel bir şölen. Ben tam sayamadım 50000 kişi vardı herhalde J.. Hele çök çök çök diye saha içine atışmalar, sonra oley nidalarıyla ayağa kalkmalar falan süper coşturdu ortamı. ( Ben de çök diyen taraftaydım :) )

Veeee ışıklar kapanıp İyi Kötü Çirkin’den alıntı efsane konsere giriş introsuyla tüm kalabalığı bir heyecan fırtınası sardı. Herkesin elde cep telefonları eller havada bir ışık dalgası ki atmosfer dışarıdan daha bir güzeldi. Ve işte çalmalarını çok istediğim ama So What la açarlar diye beklediğim konsere Creeping Death le bir giriş yaptılar ki ... Çıldırdıkkk. Koptuk. Kendimizden geçtik.
Bundan sonraki kısım artık anlatılmaz, gerçekten yaşanırdı. Yaşayamayanlara, gelmek isteyip de gelemeyenlere üzüldüm, bi de değiştiler, yaşlandılar diyip gelmeyenlere ise kapak olsun bu konser.
Sadece satırbaşları aktaracağım.

Son 4 albümden hiç şarkı çalmadılar.
Havai fişekler, yanan alevler, ışıklar, patlamalar şov mükemmeldi.
Performans ve enerjilerine diyecek yoktu.
3 defa bitti diyip geri döndüler ve hiç mola vermediler.
2 saate yakın sahnedeydiler.
James’in gözlerindeki pırıltı ve aldığı keyif ortadaydı. Böyle bir seyirci kitlesi 9 yıl bekletilmeyi haketmiyor doğrusu. Yakın zamanda tekrar geleceklerini söyleseler de en azından samimiyetlerine inanmak istiyor ve 9 yıl olmasa bari demekten kendimi alamıyorum...

Robert’a da fırıldak Robert lakabını uygun buluyorum o bas gitarla ekseni etrafında dönebildiği için.. :)

Kirk ve Lars a da diyecek birşey bulamıyorum doğrusu. Süperdiler.

Rüya gibiydi. Ve ertesi gün iş vardı. 3 te kafamı yastığa koyduğumu hatırlıyorum. Metallica tişörtümle gittim işe de ..Şu anda hala yorgunum ve boynum ağrıyor, sesim ise kısık. Değdi mi dersen ; Walla bunu soru olarak bile kabul etmiyorum.
Gelsinler bi daha gideriz.

Ve bi kişi daha kaldı; Bruce u da gördüğüm zaman dünya gözüyle artık ölebilirim diyorum ...

die by my hand
i creep across the land
killing first born man
die by my hand
i creep across the land
killing first born man

İyi böyle

2008-07-27T01:51:00.001+03:00

‘Gözlerine sürme çektiğinde daha bir güzel oluyordun güzelim. Senin kadar anlamlı bakışlara sahip olan başka bir insana daha sahip olmadım hayatımda.’

Halbuki ne gözler sevdim ben bana bakan, benden bir şeyler bekleyen. Sihirbaz değildim elbet, şaşırılacak şeyler yapmamı beklemek hataydı bana göre. Halbuki mucize bile bekleyen oldu. Ben mucize yaratamazdım, kimse yaratamazdı da zaten. En nihayetinde bir insandım.

Ben sevdiğim zaman sebebini sormam asla kendime. Sevgi ansızın gelmeli ve öylece yaşanmalıydı gözümde. Nicesini paraladım, umarsızca harcadım belki. Belki de pişmanlık bile duymam gerekti çoğu zaman. Ama pişmanlık duymadım da hiçbir zaman. Dönüp arkamı bakmadım bile.
Peki neden duruyor hala fotoğrafları o zaman sende ? diye soracak olursan eğer bana derim ki ; yaşadığımın, hayatta varolduğumun yegane ispatı fotoğraflarımdır. Ben resimlerde yaşamam hayatı, resimler yaşandıkları anda canlıyken anlam ifade ediyorlardı, artık sadece birer anıdan ibaretler. Hayatımızın kötü ve kaldırılamayan kördöngüsünden başka birşey de değil bu halbuki!.

Nereden başladın nereye gidiyorsun diye sorma sakın yine ? Sorularla boğma beni. Her zaman ki gibi işte. Hissediyorum aklıma geleni yaşıyorum ya da yazıyorum. Boşver..

Varlığımın umrunda olmasını istediğim bir insan olsaydı karşımda elbet ki herşeyin anlamı olurdu. Şimdi ise yalnız arkadaşımla yalnız yalnız takılıyoruz ve diyoruz ki ;

İyi böyyle ..
Şimdilik ;)

2004 Aralık tı...

2008-07-19T18:28:00.004+03:00

Dimebag öldüğünde 2004 yılının Aralık ayıydı... En sevdiği yerde, sevdiği işi yaparken, sahnedeyken fanatik bir hayranı tarafından vuruldu. Ne kadar umulmadık, beklenmedik bir hazin sondu bu böyle ? İçimden kopan, eksilen bazı şeylerin burada anlatmakla tarifini yapamayacağım ortada…
Aradan geçen yıllara bakıyorum da herşey dün gibi gözümün önünde. Ve zaman nasılsa, her nasıl olsa da bir şekilde öyle ya da böyle geçiyor. Bize ise yaşananları görmek, acılarını hissetmek ya da varsa nadir de olsa güzelliklerini yaşamak kalıyor..
Ne yapıyoruz ki sanki ?
Hiç birşey.!
Hayatımızı idame ettirmek dışında, varolmaya çalışmak dışında elle tutulur hiçbirşey yapabildiğimiz de yok.
Bana öfke ve acılarımda arka çıkan bu eşsiz, 90 yılların sonrasında ortaya atılan Metal öldü safsatasını insanların beynine mermi gibi çakan ve asla ölmeyeceğini kanıtlarcasına müzik yapan efsane için söylenen ; grup dağıldı, ayrılacaklar, hepsi ayrı iş yapıyorlar yalanlarının ardından böylesine umulmadık bir şekilde dağılan efsanem Pantera artık yok…
Artık Pantera diye bir grup olmayacak,
Artık albüm yapamayacaklar,
Bıraktıkları eserler ortada… Ve bu benimle birlikte yaşamaya da devam edecek.
Çünkü öfkeliyim ve dindiren tek şey Panera dır öfkemi…
Aynı fanatik kendini de öldürdüğü için asla niye yaptığını bilemeyeceğiz.
Ben öldüğümde de nedenini asla bilemeyeceksiniz…!

İfadesizlik Biçimi

2008-04-07T03:19:00.000+03:00

Öyle şeyler geliyor ki aklıma
Öyle böyle değil yani
Beynim, sanki kafam, hücreleriyle apayrı bölünmüş gibi
Derlenip toparlanmaz bir haldeler
Gün geçtikçe daha da bir toparlanmaz hal alıyorlar
Kendimi anlatmak ne mümkün !
Düşünce yığınlarından kurtulup buralara olur olmadık kelimelerle ifade etmek kendini nasıl mümkün?
Sanki herşeyim özenli, düzenliymiş gibi kafamın içindekilerini tasnif etmek, ayrıştırıp buralara dökmek gerçekten ne mümkün ?
Canlıyım.
İnsanım.
Bireyim
Türlü türlü hislere, apayrı fikir ya da düşüncelere sahibim belki ama genel anlamda aynıyım. İnsanların da bir ezber olduğunu zaten bilen ve bunu vurgulayan bir insanım da zaten.
Derdim ne ?
Kişilik çatışması ?
Hayır !
Belki de evet !
Bilinemeyen birşeyle uğraşıyorum. Dağınıklığım eylemde ya da davranışlarımda değil sadece, yaşantımda da değil ; algısal problemler de yaşıyorum belki fakat kafam da dağılmış durumda.
Toparlamak ne mümkün ?
Bak saat 03:00 oldu sabah işe gidicem, uyuyabilmek ne mümkün ?
Yaşantımı inceliyorum periyod periyod.
Nereden geldiğimi sorguluyorum. Neler yaşadığımı, nasıl yaptığımı, kimlere nasıl davrandığımı, olaylara nasıl baktığımı, nasıl algıladığımı ve olayları çeşitlendirip hangi perspektiflerden baktığımı sorguluyorum. Bir hata yaptım. Bir kırılma noktası yaşadım farkında olmadan belki. Belki de kırılmalar yaşadım bir çok noktasında hayat çizgimin. Öznem bir tarafta yüklemim bir taraftaydı belki. Belki de o yüzden böyleyim . Bu yargıya nasıl vardığımı bilincimin yetebildiği kadar aktarabiliyorum bu satırlara. Bazen kelimelerin bile dar geldiği zamanlar olmaz mı insana ? Bana oluyor. Bu gibi durumlarda kifayetsiz kalacaklarından değil, anlam taşımayacaklarından ötürü konuşup da yanlış kelime telaffuz etmek istemem şahsen. Yanlış anlaşılabilir, kırabilir, üzebilir de. Hatta içi boş, anlaşılmaz cümle kalıpları olarak sırıtabilir karşındakine. Peki karşındaki kişi sensen ya da ben isem ne olacak ? Şu anda olduğu gibi toparlanmaya çalışılan, kelimelerle örülmüş, düzgün anlatılabilse çok şey ifade edebilecek ama toplamda baktığında özünde hiçbir şey anlatmayan bir yığın metin oluşuyor işte. Bu yazıya bir de başlık koydu mu büyük puntolarla yazılmış, olur sana işte bunu ifade ediyor aslında diyebilirsin. Gerçekte neyi ifade ettiğini bu yazının, çok da umursanır bir durum olduğunu sanmamakla birlikte, aslında benim anlatmaya çalıştığım içinden çıkılmaz bu kişisel hoşnutsuzluğumun gerekçesini tam olarak aktaramadığı kanaatini taşımaktayım. Beni ben yapan, varlığımın sebebi ve gerekçesi bu yazdıklarıma yön veren düşünce yığınlarımdır. Her ne kadar dağınık ve daralmış da olsalar bir sayfayı geçen düz yazı yazmama yardımcı oluyorlar. Ve ben daha fazla daralmayıp daha fazla da daraltmadan ve uyku halim de gözönüne bulundurulunca bu yazıyı sonlandırmak zorunda kalıyorum. Zaten düşündüklerimi de ifade etmiyor bu kelimeler. EDEMİYOR...

Dust !

2008-03-31T23:19:00.001+03:00

Ellerim tozlu,
Muhtemelen 1 senedir durduğu yerden kıpırdamayan aptal dosyalığı tuttuğum içindir. İçinde Kardelen villaları tanıtım kılavuzu mu ne var ? Dayıyla almıştık.
Hey gidi günler..
Kodumunun dosyalığının üzerinde birikmiş kodumunun tozları ellerimin de tozlanmasına neden oldular. Ne zaman odamda uzun süredir ellemediğim nesne varsa toz birikmiştir ve dokununca da ellerim tozlanır. Nasıl sinir bozucu bir his anlatamam. Ve her sigara içişimde dudağımda toz zerrecikleri olduğu hissine kapılır garip tat yüzünden bu odayı her defasında toplamaktan vazgeçerim.
Villasını almadığımız bu tanıtım kataloğunu elle tutmam boşuna diil elbet.
Yatağımda uzanmış zamanında ısınmak için birebir iyi gelen laptopumun bacaklarımın belli bölgelerini yakmaması için yorganın üzerinde kullanmaktayım.
Vista yüklediğimden midir ? Notebookun miadını doldurduğundan mı bilinmez kendi kendine kapanır oldu. Isınmanın da ısıtmanın da tadını kaçırdı artık. Kapanır kapanmaz altına elimi tuttuğumda ellerim yanıyor. Tesadüf o ki ne zaman bilgisayarı masamda kullansam kendi kendine kapandığını görmedim. Dedim ki kendi kendime ulan bu tüylü içine gömüldüğü yorgan hava almasına engel oluyor, cihaz da kendini korumak için kapatıyor. Naparsın ? Tozlu da olsa düz bi zemine ihtiyaç var öyle yatakten kalkmadan uzanılcak da bişiy olması lazımdı. Tuttum bu kardelen i buldum. Sorunumu çözmedi, süre biraz daha uzadı ve ellerimin tozlandığıyla kaldım. Laptop kapanınca sinirden takla attırdım. ( Yatağın üzerinde istediğiniz kadar takla attırabilirsiniz, bişiy olmaz. Test edilmiştir :) ) Büfe kapanmasın bari
gidiyim sigara alıyim dedim. Görünce canım çekti cips ve kola aldım. Döndüm ve oturdum bu yazıyı yazıyorum. Halbuki ders çalışacaktım ben ? Ki çalışmak için ortam müsait aslında. Ama sor bi niye ? Kodumunun aofunun eogrenme portalı çalışmıyodu çünkü. Ben hep oradan çalışırdım. E böyle olunca nette dolandım. Ben de durumumu anlatan bi yazı yazdım. Ellerimin tozunu yıkayarak gidermiştim ya, şimdi cipsten yağlılar.. Notebook ta yazmak da zor oluyo :)..

Laptop masada kapanmıyo ne hikmetse... Ve ben yeni bir notebook alıcam sanırım ısınmayan..
Kışın da ısıtıcı alırız napalım ? ....

Nasıl anlatayım ?

2008-02-18T23:34:00.002+02:00

Yaw nasıl anlatayım nasıl ??? Al sana fıkrası işte ; oku oku ders al walla :)

Köyde kadın kocasına demişki 'Bey çok hastayım, şu ineği sen sağsana.' Adam 'Hanım ben bilmiyorum, sağamam' demiş.

Kadın 'Koy kovayı sık işte ben nasıl yapıyorsam' demiş. Adam denemiş fakat sıkınca inek kuyruğuyla kovayı devirmiş. Bir daha koyuyor, bir daha deviriyor inek. Bakıyor böyle olmayacak, çıkartıyor kemeri bağlıyor hayvanın kuyruğuna, tavana asıyor.

O sırada karısı geliyor içeriye sağıyor mu diye bakmak için. Tam o sırada adamın pantolonu düşüyor yere. Kadına diyorki 'Ya hanım bunu sana nasıl anlatayım.

Dayı alem adam kardeşim :)

2007-12-26T01:56:00.000+02:00

Aklıma geldi de ;
Yaw şu dayım harbi alem adamdır
Komik adamdır
Çok ders çıkarılacak yanları da vardır
Bakınız insan psikolojisinin ne kadar yanılgılara ve yönlendirmelere açık olduğuna dair kanıtlar
Ya da yurdum insanının gereksiz Avrupa hayranlığını ?
Ya da eşantiyona beleşe olan talep mi dersiniz bilmiyorum artık

Dayı doğasından mütevellit enteresan ki aacayip bir adamdır
Küba ya gider mesela, sorsan nasıl ortam nedir ne var ne yok anlat bakalım
Beklemeyin ki size Havana'dan, purolardan, komunizmin halk üzerindeki etkisinden bahsetsin. Açtığı mevzu kaçak olarak yaşı tutmayanların bile fuhuş yaptığıdır, kızların erkeklerin kucağına atlamasıdır
Endonezya yı sorsanız size adalardan bahsetmez, turistik yerlerinden, yemek kültürlerinden,inanış biçimlerinden bir done alamazsınız. Ama kızlarının tenlerinin kadife gibi olduğu, ciltlerinin dokunulduğunda insanın belli hormonlarını üst seviyelere çıkardığından meşrebince bahseder :).
Hollanda yı sormayın zaten
Siz lale bahçelerinden bahsedeciğini sanmakla hata yaparsınız. Gece kulüpleri, canlı seks tiyatroları, serbest olan tek kullanımlık sarma ot dan nasibinizi alırsınız
Japonya desen ;
Yazmıyim ayıptır :)
Peru desen ,
Bir kadınla 1 gece beraber olmanın ne kadar ucuz olduğunu anlatır, gece klubünde herkesin nasıl saldırdığından bahseder
Hele Bulgaristan vardır onun bakışında dinlemeniz lazımdır.Köylerinde bile zavidene denen barları olmakla birlikte, kot giyen kıza rastlayamazsınız. Gündüz tarlada çalışan hatunların akşam süslenip mini etekle nasıl barlara gittiğinden bahseder. Gündüz öğrenciler vardır mesela mini eteklidir havası bile başkadır oranın. Çok da kültürlüdürler. Ama bi tane çarşıda berber de bulamamıştır sakal traşı olacak
o da ayrıdır. :)
İlginç ki gittiği ülkelerin hep barları, gece klüplerinden ibaret olduğunu sanır. Sanmaz aslında oralarını bilir diyeyim daha doğru olur. Kültür, yaşam tarzı, müze, tarihi yer bilgisini dayıdan öğrenmeniz mümkün değildir pek :). O öyledir çünkü.
Bakmak istediği, yaşamak istediği hayata dair yönlerini inceler ve yaşar gittiği ülkelerin. Ama hak vermemek de elde değildir. Zira denizcidir. Şu an da Küba'dadır mesela.. :)..Geldiğinde pek hikaye anlatmasını beklemem. Kendi açar konuyu
zaten, ben biliyorum mesela Küba'daki kızları anlata anlata bitiremiycek. :).Gelirken puromu getirsin de ben onu hep dinlerim sorun diil.
Desen ki kaç km yol gittin, hangi okyanusu kaç saatte dolaştın ? net cevaplar alamazsın, zorlama.. Hayalkırıklığıdır.
Neyle geldin, aktarmalı mı ? Uçakla mı falanla mı filanla mı sorularına tilt olur. Neden mi ? Aslında onun yaptığı işi yapsam ben de aynı durumda olabilirdim, sanırım çok ilgilendirmezdi kaç km yol gittiğim, nerelerden dolandığım falan. Çünkü turistik geziye çıkmıyor. Çalışıyor işini yapıyor ve karaya nadir ayak bastığından da insani ihtiyaçlarını bulunduğu ortama göre gidermeye çalışıyor. Eğleniyor, hayatın tadına bakıyor ve kamarasında sıkıntılı olduğu günlerin stresini atıyor. Kendi deyimiyle Amerika ya gitmek onun için şurada Kargalı ya gitmekle aynı. :). Ha Kargalı ya gitmişin ha Amerika cezbetmiyor diyor. Bu arada New Orleans Cazcıların bulunduğu şu meşhur cadde ve festivallerine katıldığını anlatmıştı Amerika demişken
es geçmiyim. Hepten bambaşka bir adam imajı çizmiyim hakkında sonra :)
Sözün özü severim ben Dayı mı. Kendine has tarzı olan bir adamdır. Farklıdır. Yalnız alıştığı hayatı Türkiye de hele İzmit te bulamaz bocalar. Ona üzülürüm. Gelse de yaz gelse gene takılırız..

Dedem desen artık 80 e merdiven dayamış (belki de geçmiştir bilmiyorum) bastonu olan, ciddi sağlık problemleri olan ama hala dimdik ayakta ve hayata karşı koyan duruşuyla karizmasıyla, otoritesiyle sapasağlam bir adamdır.
Sağlık problemleri, astım bronşitinden, kalbinden gelir. Kaç kere hastaneye yatsa da hasta olduğunu kabul etmez. Hayata karşı duruşu da doktor yasaklamasına rağmen yağlı tuzlu ayırmadan yemesinden, gece yatarken bile yemek yemesinden gelir. Canın boğazdan geldiğine inananlardandır. Karizması, dediği herşeyi yaptırmasından ve evde ne derse onun dediğinin olmasından ve zorla kazanılmış saygınlığından
gelir. Otoritesi ise kendisini görmek için, elini öpebilmek için sakalımı kestiğim tek adam olmasından gelir :) . Sevmez sakalı. Kendi de traş olur. O sebeple saygı duyarım ses çıkarmam. Yoksa bilinir ki ben havuza girebilmek için Askeriye önünde
içeri almadıkları için kararımdan vazgeçmiş bir adamımdır. Kralı gelse olmaz deyip geri dönmüşümdür. Dede işte. Annemin de Dayı nın da babası. Yaşadığı yer : Kargalı
Son yıllarda ayağının birisinde bulunan diz kapağı problemi nedeniyle sekerek yürüdüğünden ve yaştan baston ihtiyacı hasıl olmuştur. Ama dışarı çıktığında kullanır. Hayatında önemli bir unsurdur baston.

Bi de yenge var,
Bana sünnetimde stempo saat alan dayımın eşi. Biraz Celin Dion a benzetirim ben, hatta sen şuna benziyosun diyince gülümsemişti çünkü Selinle de Diyonla da işi olmayan bir insandır. Ama terzidir, süper ev hanımıdır. Çok güzel yemek yapar artı olarak düğünlerde özel gecelerde ne güzel elbiseler diker kendisine belli değil. Deyim şudur ki yapıp yakıştırır yani. Makas onun hayatında önemli bir yer tutabilecek unsurdur bu bakımdan.

Dayım ise yukardaki yengenin kocası en büyük olan dayım.. Balık tutmaktan keyif alan, üşenmeyip baraj göl dolaşan bir insandır. Kişisel özelliklerini bir yazımda anlatmıştım girmiyim detaya. Balık tutmaktan keyif alan bir adam için olta takımı, kamış, makaralı gibi tabirler önemli bir yer teşkil eder.

Toplamda daha çok varsa da aklıma gelen örnek kişilikler bunlardır ilk paragrafa binaen atıfta bulunabileceğim.

Hikaye şu ki ;

Dedem Dayı sürekli yurtdışına çıktığından ondan ayarlı bir baston ister. Sanır ki sadece dışarıda mevcuttur. Hem ayarlı hem de sağlam olduğunu düşünmektedir. Dayı okey der. Ama bir sonraki dönüşünde unutur. Ne yapsın gider İstanbul'dan bir tane alır. Dede ye verir. Dede mutlu. Hem ayarlı hem sağlam. Sorar nerden bilmem nerden acaba ? Hollanda, Amerika sallar bişey gören bilen mi var ? Yok. Üzerinde TM damgası mı var ? Yok. Alan memnun veren de memnundur :). O baston yurdışından gelmiştir ve halen kullanılmaktadır.

Yenge günlerden bir gün makas istemişti ben de hatırlarım hatta Dayı dan. Avrupa dan olsun da nerden olduğu önemi yok. Neden ? Çünkü daha iyi kesiyormuş paslanmıyormuş. Bi başkaymış malum Avrupalı makas. Dayı okey der.
Bi sonraki gelişine unutur tabi. Yaw zaten gittiği yerde de makas arıycak hali yok adam Gece Klubüyle meşgul o ara, normaldır.Gidecek yengenin yanına ama verdiği söz gelir aklına, naapcaz naapcaz ? Yapılacak şey belli, Carefour dan bir makas alır
götürür verir. Üzerinde MAde in Germany mi yazar nedir bilmem ? Zaten yerli malı da pek satılmaz orada.. Menşeini sordumu bilmem yengeyi. Ama bilirim ki o makas paslanmamış ve iyi de kesmektedir. Nereden geliyor dersen ? Yurt dışından biliyor.
Alan da memnun veren de memnun tabi. Sanırım hala kullanılıyor. :)Ehe..

Esas büyük dayım bi makaralı olta istemişti Dayı dan ben de şahidim. Ama bu harbi yurtdışından geldi biliyorum. Yalnız siparişte bi hata var. Getire getire 4 metre makarası olmayan bir kamış getirmişti. Balıkla oltayla işi olmaz da ondan.
Dayım naapsın onu ? Zaten bi sürü var ama isteme nedeni daha sağlam olmasıydı sebep yurtdışından.

Herkes bişiyler ister, sipariş verir dayıya, sen al parası neyse veririm. E sorsan para var mı ? Yok ki ? Herkesin aynı anda bişiy istediğini düşün. Zaten dayı istemez de para falan. İsteme nedeni ne peki ? Yurtdışından..Daha sağlam çünkü.

Bu hadiseler geçmişe dairdir tabi, 10 yıllık süreci kapsayan şeyler.. İnsan mantalitesini anlamaya yönelik yazıyorum, bir
yere de bağlıycam elbet sonucunu. Yalnız gözüm kaşınıyor çok fena, itdirseği çıktı da.. Monitöre bakmak fena yaptı.O kadar çok ilgilenen, doktora git diyen oldu sağolsunlar ama. Ben kendi kendine iyileşmesinden yanayım. Enfeksiyon
kaparsa giderimcilerdenimdir. Daha önce de olmuştu geçti çünkü. Neyseee. Dönelim konuya ;
Bir ; kendi oturduğu koltuğu görmeyen karşı koltuğu kral tahtı sanarmış.
İki ; yurdumda her aradığın şey aslında bulunurmuş.
Üç ; Yurdışına gitmek gelmek o kadar iş değilmiş, cezbetmezmiş. Zaten gece klubü bardan başka da bişey yokmuş :D

Kargalı : Sakarya Hendek te bir köy...

Saygılar

Ve kalbimde öldü ...

2007-12-20T00:05:00.000+02:00

Dedi ki ne güzel gözlerin var alev kızılı saçlarının güzelliğine güzellik katıp parlayan
Işığa gerek yok sen varken dedi
Sen ışığın ta kendisisin
Kalbinin güzelliği yüzünde.Herkese yansıtmazsın umarım birazını hiç olmazsa
birazını da bana sakla diye ekledi... Ancak böyle hayatta kalabiliyorum..

Bıraktım artık
Bıraktım
Pes mi dersin ?
Uğraşmak istememek mi ?
Yılmak mı ?
Hep aynı safsata mı ?
Bir kere de moralim düzgünken yazsaymışım ya şunları;

Sır tutabildiğimi bildiği için mi paylaşır insanlar benle sırlarını
Yoksa güvenin kat be kat fazlasını aşıladığımdan mı bu tavır bana
Ne sanıyorum ki kendimi aslında ?
Canlı olmanın da ötesinde biraz insanım işte
Düşünebilen karar verebilen yer yer seçim yapabilen
Ben düşüncelerim de dahil duyduklarımı benimle paylaşılanları başkalarıyla paylaşmıyorum sadece
Gerçeğimiz ne ki ? Anlatılanların yarısı gerçek olsa ..
Olanı değil yorumu anlatırsan bana inanmamamla birlikte kimseyle de paylaşamam da
Zaten huyum değil ama paylaşmak ertesi günü unutmuşumdur bile :)
Üstünde durmadığımdan mıdır olanların beni etkilememesi
Ya da şaşırmamak ?
Bunu sorgular oldum kafamda
Düşün ki ben yoktum
Sen yoktun
İnsanlık da yoktu
Fikirler, felsefe, diyaloglar hiçbirşey ama hiçbirşey yoktu
Zaten olmadığımızı bir zamanlar doğum kayıtlarımızdan biliyoruz.
Şimdiye kadar olan birikimler hep bir öncekilerin üzerine inşa edilenler zaten
Yani senin ürettiğin bişiy de yok
İnsanlığın bütün olarak ürettikleri var
Ne Einstein in teorileriyle bomba yaptık
Ne de Aristo mantığıyla yolumuzu belirledik
Herşey birbirinin içinde
Birbiriyle çelişik
Karmaşık
Kompleks
Ve çözümü zor hale gelmiş durumda
Yani biraz genel bakmak istedim olaya
İndirgersek günlük yaşama ikili diyalogların insanları kötü duruma sokmasına anlam dahi veremiyorum
Uzlaşılamayan konuları anlayamıyorum
Nasıl uzlaşılmaz onu dahi bilmiyorum
Bu da beni meşgul ediyor.
Neden ki ne var bunda diyeceksin . Haklısın anlatıyim ;
Etrafımda olan ne varsa dönen duran, çoğu zaman hayretle bakılan
Hiçbirisine şaşırmıyorum, olağanlar, sıradanlar
Aslında o pencereden bakabilsem AAaa diyebilicem ama şaşırmıyorum, bu da yaşamsal fonksiyonlarımdan şüphe ettiriyor ?
İnsan değil miyim?
Tepkilerim yok mu ?
Yaşar gözüken ölü müyüm ?
Yine etrafımda dönen duranlar ;
Hiç biri birbiriyle anlaşamazken birbirlerini yerlerken nasıl oluyor da benle iyiler?
Nedenini bilmiyorum ama bunun benden kaynaklandığı aşikar
Çünkü insanları oldukları gibi kabul ediyorum ..
Herkes özgürdür ve istediğini yapabilir, diyebilir başkasına hakaret etmediği ve başkasının özgürlüğünü kısıtlamadığı sürece
Yani renktir farklılık
Ne derse desin
Dinle ve saygı duy
İtiraz etme
Dİnle bi dinle hele
Bi de önyargını at kafandan
İşte bunu yaparsan geçinirsin insanlarla
Bakın insanlarla geçinirsin diyorum
İnsanlar benle geçinmiyorlar çünkü
Ben insanlarla geçiniyorum
İşte o yüzden yalnızım ve kimseyi de istemiyorum
Yalnızlığımı kabullenmişken bile tamam bulaşmayın diyorum ama olmuyor
Ucundan kulağından, soldan soldan geliyorlar
Deliriyorum .. :)

Nedense herşeyi kabullenir oldum .
İtiraz hakkımı kullanmaya kullanmaya kaybettim sanırım
İçimdeki şeytan dışarı çıkmadı
Zorla da olmuyor
İyi bir insanım
İyi de olmaya devam edicem
Beni zamanında sevmeyen nefret edenlerin aksine daha fazla arkadaşa ve sevene sahibim
Bilerek mi yaptım
Hayır
Nasılsam öyleydim ve nasılsam öyleyim
Her daim.
Kötü yanım mı ? Vefasızlığım...
Varsan varsın yoksan yoksun işte
Hafızamın bir köşesinde kalıyorsun.... Herkes ama herkess
Kemikleşmiş kalıplarım olmadığından bu konuda da gevşeğim işte. Üzücü hakikaten. :(
Benim için gemileri yakmak kolay, biner tekneme başka bir limanda soluğu alırım
Sığın sığın bir yerde duramayınca kendi limanımda sonlanırım
Bu hep döngüdür
U değil
O döngüsü
Hiçbir noktada kopukluk yok, arada başka yerlerine uğruyorum çemberimin o kadar
Yine başa geliyorum
Çemberin çapı ne kadar büyük olursa da o kadar uzun süre kalıyorum açıklarda
Hazin bir son
Yalnızlık
Değil mi ?

Dedi ki kızıl saçların senin olsun bana gözlerini ver
Onlar yeter
Bakışına duruşuna saflığına hayranım ben senin
Neden dedi
Çünkü tüm bunları o güzel gözlerinde buldum ben senin
Samimiyetin sıcaklığın ve bakışın
İşte o bakışına aşık oldum
Duruşuna, davranışına, tavrına
Peki dedi gözlerim bana lazım al bakışım yeter sana o zaman
Olsundu o da kafiiydi ... Kalbimde hep bu bakışınla yaşayacaksın

Ne yapmak istiyosak hayatta ?
Hikayemi yazmak istiyoruz
Ya da heykelimiz dikilsin ya da kahraman olalım
Dünyaca ünlü olalım da anmadan geçmesinler ?
Ne olmak istiyoruz
Sade ve basitçe bir yaşam kafi gelmiyor mu ?
Ne için didiniyoruz ki ?
Kültür, karmaşa, felsefe daha fazla bilgi, lüzumsuz bi dünya bilinmemesi gereken genel kültür
Hangi çatalla başlayacağını bilsen ne olur yemeğe bilmesen ne kaybedersin ?
İzafiyet teorisini bilsen ne olsur bilmesen ne olur ?
Evrendeki karadelikleri anlasan eline geçer ?
Hangi bitkinin hangi toprakta yetiştiğini bilmemizin çiftçi değilsen ne faydası var ?
Hegel i okusan ne olur Marx ı devirsen ne başlar ne biter ?
Metallica ya tapsan ne olur ?
Yunus un aşkına aşık olsun ne yazar ?
Ne kazanır ne kaybedersin bunlar olsa da olmasa da
Hepsi gereksiz laf salatasından ibaret değil mi bu felsefenin
Tanrı olsa ne olur olmasa ne olur ?
Bilinmese ne kazanırsın
Milattan önce yazılanları süsleyip mantık oyunlarıyla yeniden ortaya koysan ne kazanırsın
Gereksizzzz ki ne gereksiz bir kafa yormaca, mide bulandırmaca belli değil
Varlığının nedenini neden bilesin ki ?
Netice de varsın işte
Hani gereksizmişim ben olmasam da olurmuş desen bu hayatta varlık olarak
Neyi değiştirebilirsin var olduktan sonra geriye dönüşü yok ki .
Boş ki ne boş
O kadar boş işlerle uğraşıyoruz ki .. işte yukarıdaki saydıklarımla uğraşmaktan bi de günlük koşuşturmacaya vakit ayırıyoruz.
Kaç kişi ilgilenir ya da kişiyi ilgilendirir ki diyeceksin
Ama ben fizik bilmini bilsem ne olur zaten ki diyeceksin
İnsanlık namına olan kazanımlarımız senin hiçbirşey kazanmadığın günlük yaşamında ne işine yarar ki diyeceksin
Evet haklıyım.
Haklısın.
İşte sizi ne kadar ilgilendiriyorsa kimin ne yaptığı ne dediği
Ne giydiği, kişiler hakkındaki yorumlarınız
Salakça aşklarınız ne kadar ilgilendiriyorsa sizleri
Beni de o derece ilgilendiriyordu
Artık herkesin normal bir insan olmasını arzulamak dışında elimden bişey gelmiyor
Bana dokunmadan yaşanmasını istiyorum hayatın
Çünkü problemler çözülmeyecek derecede karmaşıklaşmış ve ilişkiler içiçe geçmiş durumda
Duygusal yaratıklarız da
Hemen de herşeye alınıp tepki veriyoruz
Zorunuza gitmesin, bir geyiğin aslana yem olması zoruna gitmiyosa hayatın dalları arasında
Var olmanız bile yetmeli haybeye yorum yapmayın

Matrix i neden çok ama çok sevdiğim geldi aklıma bunları yazarken
Bizler bu evrene zarar veren mikroplardan başka birşey değiliz evrensel gözle bakarsak
Çünkü bizden başka dengeyi bozan başka bir canlı türü yok
Çıkarın insanlığı doğa nasıl kendi kendine dönüyor ve koruyor dengesini görün
İşte insanoğlunun kazandığı edinimlerle ve bilim gerçeğiyle kendini vurması böyle bişiy
Buraya ait olmadığımız kesin
Kim bizi buraya adapte etmeye çalışıyorsa yanlış yapıyor ve hala farkında değil
Çünkü kendi yaşamsal alanlarımızı genişletmek dışında birbirine de zarar veren mikroplarız
O yüzden
İşte o yüzden
Bana, sakin yaşamıma dokunma
Kendi içsel fırtınalarını da başkalarıyla kavga ederek dindirmeye çalışmayacaksın
Ne halin varsa görecek benden uzak duracaksın

Sonuç olarak ne haliniz varsa görün, birbirinizi yiyin, neşemi de bozmayın.
Ben bi daha gelmiycem o yüzden bulunduğum zamanların tadını çıkarmaya da devam edicem

O son bakışı kaldı hafızasında
Buruldu yüreği
Kızıl da değildi artık saçları
O ışık saçan gözlerinde şaşkın ve merakla boş bakışlar gizliydi
Üzüldü
Sormadı hiçbirşey
Sadece iyi akşamlar dedi
İyi akşamlar....Ve kaldimde öldü...

Ne diyeceğimi bilemiyorum

2007-12-07T01:46:00.000+02:00

Ne diyeceğimi bilemiyorum yani.
Böyle bir sıkkınlık, bıkkınlık, vurdumduymazlık !
Sebebini bilmediğim silsilelerde boğuşmaktayım.
Ve hüzün aslında hiç eksik olmayan yanım.
Mutluyken bile bir burukluk
Terketmeyen sevdamdır bu benim,
Hayatım, yaşam tarzım, birlikteliklerim, arkadaşlarım
Bitmeyen, dibini göremediğim bira bardağım
Son bir sigara içip Fear of The Dark dinleyerek gitmek isterim bu diyardan
Tabii ki de Fucking Hostile'ı unutmadan.
Şimdilik tekrar hoşçakal Dimebag...

Bugün nasıl bitti ?

2007-11-26T01:43:00.000+02:00

Ne yazmamaı beklersin ki bu uykulu gözlerle
Aptal bir pazar gecesi işte
Her zaman aynı hep aynı gene aynı
Çok bezdirici ama yapabilecek başka bir şey de yok maalesef
Bezdik
Gına geldi
Bir yere kadar ?
Nereye kadar ?
Bilinmiyor işte sıkılana kadar
Ne dersen de
Ne yaparsan yap
Aslında değişmedi ve hiç de değişmeyecek
Herşey kısır bir döngünün, aldatmacanın eseri
Geceler uzun ama bitiyor görüyorsun
Ertesi gün de geliyor çabucak
Ne yaptın ?
Nasıl geçirdin günlerini ?
Hepsi ayrı bir ezber ayrı bir muamma
Bugün evdeydim mesela
Hiç çıkmadım bile yataktan denilebilir
Nasıl geçiyor zaman dimi anlamsızca anlamsız bir şekilde
Boşluk var dolmuyor
Inernette gezinip duruyosun vakit bir şekilde geçiyor
Ama içindeki boşluk dolmuyor işte
Peh be
Ne kadar salakça..
Neler yaptım mesela bugüne dair
2 paket sigara almak dışında dışarıya hiç çıkmadım
Toplasan 50 adımı biraz geçer işte evden uzaklaşmak adına
Erken de uyandım aslında bir o kadar da şey yapabilirdim mesela
Ama ne yapacağımı ve sonunda nasıl hissedeceğimi bildiğimden hiç birşey yapmadım
Cebimi bile açmadım rahatsız etmesinler diye
Arayanım çoktur bu defa arandıysam da bilemiyorum ama hiç mesaj gelmedi hayret yani
Sonrasında en güzel şey internette gezinmek
Tüm gazeteleri altüst ettim
Bir kaç yazı okudum
Ardından heavymetal videos blogundan nightwish 2005 videosu seyrettim
Ardından Tarja mı Anette mi tartışmalarında bir sürü forum gezdim
İkisi de olurdu farketmiyor, sound güzel.
Yeni klibini indirdip seyrettim amaranth.. Güzeldi.
Sonra biraz torrent arattım
Metallica, Pantera derken onları indir seyret
Sonra facebooku kurcaladım epey
Gereksiz application ları kaldırdım, gereksiz group üyeliklerinden de çıktım
Biraz da oralarda yapılası şeyler varmış daha da çok temizlemek lazım.
Sonra arada yemek yediğim de oldu tabi.
Gün bi şekilde öyle ya da böyle bitti işte
Duş alıcam hala üşeniyorum yataktan çıkmaya
Bu nasıl bir üşengeçlik, vurdumduymazlık, anlamak mümkün değil
Soğuk da yok üstelik bahane üretebileceğim kadar
Ama şuradan kıpırdamak istemiyor bu can
Ama kalkıcam
Dönüşte belki bi daha yazıcam
Ya da biraz da uykumun gelmesini bekliycem
Ve ertesi gün kalkıp kaldığım yerden devam edicem
Lanetttt...

Sevmem tüylü şeyleri :))

2007-11-14T22:54:00.000+02:00

Soğuk geliyor penceremden
Gelmiyor da sızıyor böyle inceden
Bense sırtımı pencere tarafına dayamış ve yorgan battaniye ye gömülmüş olarak karşılıyorum soğuğu
Laptop desen ısınmama ayrı bir araçtır, son tuvalet ve 1 bardak su molasından evvel koyarım yatağımın üzerine
Ayaklarımı uzattığım noktaya ne güzel de ısı verir bu teknolojik, işlemcisine kurban olduğumun cihazı :)
Bu sebeple ayrı bir tasarruf sahibiyim .
Elektrikli battaniye denen enteresan bir icat vardır
Kullanırdık eskiden
Hey gidi günler
Çok sonra ki duyduk kaçak yaparmış
Bi tarafımıza kaçmadan vazgeçtik mevzudan
Soğuğunu bile kendi ısıtmalı insan
Kendi vücut ısısı yetebilmeli
Yetmeyenlerse arayıp dursunlar sarılacak başka bir şey
Ha zaten odan sıcaksa aldırma yazdıklarıma ben terlemeye bile başladım
Ama hala arkamdan soğuk geliyor buna engel olamadım her ne kadar pimapen yaptırsam da
Demek ki neymiş
İnsanın her zaman her istediği planladığı gibi gitmiyormuş
Acaba havasızlıktan ölmemek için iyi bişiy mi ki bu ?
Belki de saçma belki de böyle
Belki de olması istenilenle gerçekte olan arasındaki farkı hissetmek de bize insan olduğumuz gerçeğini veriyor
Yoksa burada bu soğuk sıcak farkını hissedebilen bir canlı olmuş olmamış kimin umurunda
Yani ben olmasam da zaten varsa ben var olduğum sürece bunun bir önemi varsa
Ben ben değilim bir ben var ki benden içeri demektir.
İyi geceler....

Sevmiyorum tüylü şeyleri gıcık yapıyor beeeaaaa.. Öghhh.! :)

Gittt

2007-11-14T22:37:00.000+02:00

Mutlaka iz bırakman lazım o muhteşem aşkını devam ettirebilmem için
Bir bakış, bir gülüş, bir dokunuş, bir tavır, bir eda, bir davranış bile yeter aslında
Nedense yapılanlar, aslında yapmadıkların bu yönde bana iyi gelmiyor
Akıp giden bir yağmur damlası gibisin dallarımın yapraklarından
Tutamadım ucundan..
Sen de gitmek istedin
Sebebini asla bilmeyeceğim ve bilemeyeceğim bir şekilde hem de
Hem de gözgöre göre gözümün içine baka baka çekip gittin
Asla hayıflanmadım
Yadırgamadım da
Üzüldüm mü ? Evet belki biraz
Ama gidişineydi bu
Sebepsiz yersiz çekip gitmene
Aramıza olmadık bir uçurum vardı herşey düzgün gözükmesine rağmen
Demek ki bir yerde yanlış vardı
Bir eksik bir kusur
İnan çok aradım bunu kendimde
Ama sebebini bulamadım
Seni hep görmek istemem mi suçtu yoksa hep peşinden koşmam mı anlamadım ?
Bir güzel sevdim .. Kendimi kandıramadım.
O da gitti zaten..
* * *
Aradan aylar geçti
Belki de bir yıl
Seni görmek bu kadar enteresan çelişkilere sürüklemeyecekti beni
Unutmuştum oysaki
Olmadığın zaman aramadım da
Arada bir yad ettim hepsi o kadar
Kısa ama uzun geçen bir dönemin yansımasıydı bunlar
Bazen caddelerde görürdüm seni o da kaybolmuştu artık
Gerçi küçük yer burası insan her zaman karşılaşır mutlaka
Ama o da olmamıştı
Sen mi istemedin ben mi denk gelmedim kader mi bilmiyorum
İnsanlardan kaçar oldum
Sayende güvenimi yitirdim
Öz güvenimi değil ama insanlara olan güvenimi
Hem de baştan aşağıya
Komple bir serzeniş içersinde dikleniş
İnkar
Hep inkar
Görmezden gelircesine belki
Görmedim
Başka kimseyi görmek istemedim etrafımda
Gün geldi ki
Bir gün tuhaf bakışların arasında buldum kendimi
Tanıyor muyum bakışıydı senin ki
Sadece değil ben incelediğin
Yanımdaki de vardı üstelik
Kim ki bu dedin belki
Belki vay be dedin
Zorla tanıdın gerçi ama tanıdın ya
O da sana iyi akşamlar demek içindi
Bir baktım
Sen baktın
Ve karşılıklı iyi akşamlar dedik
Sen bir bana bir de yanımdakine baktın
Bu kadar arkadaşım olması mı hayrete düşürdü hayret
Bir anda kalbimin atışının hızının yine değiştiğini farkettim
Elini tuttuğumda haz aldığım tek insandın halbuki bir zamanlar
O da bitti
Sen de iyi akşamlar dedin ve gittin
Keşke daha evvelinden bir veda etseydin
Daha güzel olurdu
Belki de iyi akşamlar demeye gerek bile kalmazdı
Bu satırlar hiç yazılmazdı
Saklambaç oynayamayacak kadar bu işlerden sıkılmış ve yorulmuş bir insan var karşında
Bu yazılanlarsa körebelikten başka birşey değil
Gözlerim kapalı
Ve dönenip duruyor benliğim
Ruhsal bir fırtınadır bendeki
Geçer bu buhran
Ama sen yoksun ya batar bu gemi
Git
Gittt, gözükme, görünme, iyi akşamlar da demeeeee !!!

Dokunma Bana ! İyi Böyle

2007-11-05T01:35:00.000+02:00

Hadi gelin samimi olalım ;
Biraz da içimizden geçeni direkt yazalım ?
Ya da yazmayalım itiraf edelim kendimize
Ya da çevremize
Hangimizin aklından gerçekten sevdiği, değer verdiği ve bunun karşılığını fazlasıyla gördüğü, hatta karşılık olarak değilde içinden geldiği sizi siz olduğunuz için seven bir insan olması fikri geçmiyor acaba ?
Hangimiz gerçekten, başını omuzuna yasladığında, elini beline doladığında, kolkola girdiğinde, yanyana durduğunda huzur bulacağı bir insan ihtiyacı gütmüyoruz acaba ?
Hangimizin gerçekten hayattan beklediği şey bu değil ?
Sevme sevilme ihtiyacı ve huzur !
Herkesin öyle ya da böyle beklentisi bu işte.
Ne kadar insan olsak da düşünebilsek de , yalnız yaşayabilsek ve kendimizi binbir türlü yöntemle oyalayabiliyo da olsak seveceği bir eşinin olma arzusu döner dolaşır ve vurur her zaman bizleri.
Yalnızlık her ne kadar güzel olsa da, baş ağrıtmasa da, özgürlük verse de çoğu zaman insana bazen sevdiğine sarılarak uyumak, başını omzuna yaslayarak sahilde oturmak düşüncesini kotaramıyor maalesef :)..
Yani arkadaşlarınla bunu yapamazsın, sana özel birisi olmak zorunda. İşte insan bir şeye karar vermeli.
Ya birisiyle birlikteyken ki diğer yaptıklarından vazgeçecek ya da birlikteliğinden vazgeçecek ? Bu da başını omuzuna yaslayacağın ya da elini tutmak isteyeceğin insan arama şiddetine göre değişeceğinden
en iyisimi böyle devam etmeli :).. Huzuru bulduğun yerde devam...

Çok mu romantik geldi ;

Bak neler diycem daha yazı bitmedi ;

Bunu yazmak istedim. Çünkü ne zaman dinlesem bu şarkıyı hep aynı ruh hali, Şirintepe'den alkollü olarak geçtiğim İzmit manzarası gelir aklıma. Çünkü isyan duygusunun dışavurumudur bu. Yaşanmışlıklara da hatıralara da ve yaşanacak olanlara da içten edilen küfürdür bu vakti zamanında. Halbuki neler yazmıştım
ben sonu sevgi sözcükleriyle biten daha neler neler ? İçimdeki acı kolay çıkmadı elbet. Çıkamazdı da zaten. Lanet olsun yemiyorum lokumunu al git ve kutusunu aldığın o Safranbolu da başına yıkılsın. Mutluluklar dilerim anmadan geçebiliyorsan beni eğer. Yoksa içindeki duygularla beraber git, gözüme bile gözükme sakın kalbimin
atışlarını ayrıldıktan sonra bile tüm kızgınlığıma rağmen yerinden oynatan insan.

Bu da vakti zamanında bulduğun huzur sonrasında geldiğin son noktadır. Bu da çok mu acı ve isyan dolu geldi.

Son nokta mı istersin yazıya dair ya da vurucu bir söz mü ?
İçimdekini tam olarak nasıl anlatsam acaba ?
Demek istediklerimi tam anlamıyla aktarabildim mi acaba ?
Akıllı bir yalnızlığın sonu aptalca biten bir beraberlikten daha iyi mi olduğunu düşünüyorum acaba ?
Yoksa herşey yaşadığım zamanda mı güzeldi diyip hayatı anlarda ve anılarda mı kısıtlıyorum ?
Yoksa aynı filmi bir daha yaşamak istemiyor muyum Terminatör ü çok sevsem ve 13 kez falan izlesem bile ?
Korkuyor muyum yine bitecek bu film diye ? Yoksa sıkıldım mı ?
Bak bir önceki cümlede geçen "filmi yaşamak" ve sonunda "izlemekle bitirmek" kelimeleri aradaki farkı gösteriyor.
Hepimiz film seyretmeyi çok seviyoruz ama aynı filmin içinde defalarca oynamak istemiyoruz. Bu da mutlu ya da değil bir son vermediğinden bize hep hüsranla sonuçlanıyor çünkü sıkılıyoruz.
O yüzden Zombara gidip kafa da sallar, o yüzden bowling oynayıp ortalığı darmadağan eder, o yüzden de Fifa oynayıp karşı takıma 20 gol falan atar, Civilization da savaş açar hırsımızı almaya çalışırız.
Bu döngü de devam eder.
Hayat ne ki ?
Kör bir döngü işte anasını satıyim. Varsa aksini söyleyen ispatlamak zorunda yoksa uzaklaşşşş ve uzak dur
benden. İyiyim ben. Dokunma bana...

Üşengeçliğim.. :?

2007-10-22T00:04:00.000+03:00

Üzerine yazılacak o kadar çok şey varken hiç birşey yazmak istememek, bu üşengeçlik bu aymazlık nereden geliyor?
O kadar yapıştı ki üzerime sanki ölü toprağı serpilmiş gibi ve hiç birşey yapmak istemiyor canım.
Üşeniyorum
Evet bariz, açıkça ve aleni bir şekilde üşeniyorum!!!
Canım hiçbirşey ile ilgilenmek hiçbirşey yapmak istemiyor.
Günler o kadar çabuk ve anlamsız bir yığın dolu şekilde geçerken hep hazırdan tüketiyorum kendimi.
Bilgi birikimim ve bilinç dünyam şimdiye kadar kazandıklarımla ayaktalar.
Bu da beni üzüyor, olduğum yerde de duramıyorum ve gerilediğimi hissediyorum.
Tek soru neden?
Belki yaşadıklarımdır beni bu hale getiren şey ? Belki de artık daha fazla yormak istemiyorum beynimi olmadık karmaşalarla. O sebeple mi tüm problemlerden uzak tutmaya özen gösteriyorum kendimi acaba ?
Yani yeni bir eklenti daha olsun istemiyorum beynimin kıvrımlarında.
Sebep dersen bulamıyorum !
Çok mu şey yaşadık gördük geçirdik ? Hayır aslında bakarsan benim iki katım yaşlı insanlar ya da hayatının ezici, üzücü yoğunluğunu omzuna erken yaşta üzerine almış olan insanlar daha fazla hissetmektedirler bunu kanımca. Böyle bir tavır ukalalık olurdu ..
Peki ne ?
Nasıl kurtulabiliriz bu parabilmemne durumundan.
Hayatımın gizli kalmış köşelerinde mi saklı acaba ? Ya da ben mi böyle hissediyorum ? Benim gibi hissettiğini düşündüğüm çevremdeki insanlardan kaçı gerçekte benim gibi hissediyor acaba ? Yani benim yorgunluğumla
diğer insanların fikir yorgunlukları, zihinsel yorgunlukları da aynı doğrusallıkta mı ? Bu yüzden mi iyi anlaşıyorum arkadaşlarımla ?
Aslında bakarsan bu sorunun cevabı bile kendimde saklı. Çünkü gerçekte ne hissettiğimi kimseye hissettirmiyorum ki ! Yani kimse içsel dünyamın dışa yansımalarını görmemekte. Bu da beni her daim neşeli, kafaya hiçbirşeyi
takmayan, yeterince relax biri yapıyor. Gerçekte öyle miyim acaba ? Sanırım nasıl olduğum da şu yazdığım satırlardan belli oluyordur.

Yorgun, vücudunun kemikleri ağrır ve başı zonklamakta iken yazıldı bu yazı. Haliyle olumlu olmayacaktır :)..

Suskunluk

2007-10-09T19:43:00.000+03:00

Kör cehalet çirkefleştirir insanları !

Suskunluğum asaletimdendir...

Her lafa verecek bir cevabım var...

Lakin bir lafa bakarım laf mı diye,

Bir de söyleyene bakarım adam mı diye...

Mevlana

MUM

2007-10-09T16:00:00.000+03:00

“BİR MUM DİĞER BİR MUMU TUTUŞTURMAKLA IŞIĞINDAN BİRŞEY KAYBETMEZ”

MEVLANA

Tatil tabi lazım :)

2007-09-17T04:00:00.000+03:00

Bir yazı yazıyim istedim ;
Hem de ne yazmak !
Hep böyle destan yazmak istemişimdir.
Tıpkı o uzun ve insanı yormayan bilhakis coşturan Iron Maiden şarkıları gibi olsun isterdim
Giriş yumuşak birkaç cümle, sonra ritimli ve coşkulu giriş, ardından solo, tekrar bir nakarat ve yumuşak bir kaç cümle bitiriş.
İnsan hayatının özeti gibidir Iron Maiden ın bu tarz şarkıları
Bir şarkı hem hüzünlenip, hem de coştuğunuz, hem de isyan ettiğiniz, ruhunuzun tatmin olma duygusunu yaşayabildiğiniz tarzdadır
Destan gibidir
Doğar, büyür gelişir ve sona doğru bir yavaşlıkla son bulur
O yüzden belki de etkileniyorum bu kadar
Şu aralar hayatımın coşku bölümünü yaşıyorum mesela
Ama ne coşmakk ! :)
Biraz kendimi dinleme fırsatını bulduğum tatil dönemimde döndüğümde İzmit i özlediğimi farketmek bile mutluluk verdi
Sadece bu duyguyu yaşamak için bile olsa tatile çıkılırmış gerçekten
Yalnızdım önceki senelere kıyasla bu sefer
Çünkü ilk defa tatile yalnız gittim
Gündüz havuz, biraz şezlong, biraz CD çalar, biraz kitap, 2 sandiviç, 2 kaydırak, sonra deniz havuz ve 6 da toparlanma
Ardından 7 de akşam yemeğine açık büfeden birşeyler alma
Sonra bira içmek için pool bar tarafında toplanma
Varsa animasyon seyretme yoksa akdenize karşı tek başına bira yudumlayıp sigara içmek
Gece olduğunda 12 de beleş içki servisi bittiği için de odana ya da disco ya gitmek
Ben bi akşam gittim disco ya o da zaten keyif vermedi, bira paralı olduğundan mıdır nedir ? :)
20 ytl verdiğim garson üzerinde türk parası olmadığından 12 dolar para üstü verdi
Hesapladım ve sordum ne kadar ?
5 miş
Hadi bee :)
Bu da ilginç bir durumdu açımdan
Türkiye de Türk parası verip de dolar alabileceğin yer tatil yeri olsa gerekti ve de tatildeydim çok da yadırgamadım
Bu Ruslar amma sıcak kanlı insanlarmış yoksa sigaraları bittiğinde isteyebilecek kadar yüzsüz mü demeliyim bilmiyorum
Normalde soğukkanlı ve alakasız tipler gerçi ama kendi ihtiyaçları olan bi konuda gayet de rahatlar
Oturuyorum elemanın biri geldi Rusça bişeyler söyledi sigara paketini işaret ederek al al çekinme dedim herkes sigarasız kalabilirdi :)
Eleman sonra Ruski ? diye sordu ? Anladığım Rusça biliyomusun ya da Rus musunun Rusçası olsa gerek ben de İngilizce No Turkish dedim :)
Rus değilim Türküm ama Türkçe de bilirim Ingilizce de bilirimin kısa cevabı bu olsa gerekti. Sonra biramı bitirip kalktım oradan .
Anlaşılan tek başına disco ortamı da sarmıyor.
Yine Serengeti gibiydi ortalık, ortada oynayan Rus kızlar ve etrafında dönen duran erkekler kimi bardan seyrediyor falan
Tuhaf bir görüntü
Kendimi bunların yerine koyamadım, sığdıramadım içime.
Geçen sene de benzer durum vardı, içime sindirememiştim lakin bu defa hiç bulaşmak bile istemedim terk ettim mekanı (Geçen sene Alanya'daydım bu arada)
Bu durumda yapılacak en iyi şey, tatili tatil gibi yaşamak yani dinlenmektir deyip sineye çekip odanın yolunu tutmaktır, zaten bira da paralıydı :)
Dedim ya kendimi dinledim diye, arada etrafıma bakınmak ve garsonlara bira kola demek dışında diyalog namına yaptığım hiçbişey yoktu gerçi bakınmak diyalogdan bile sayılmazdı :)
Gittğim yerin yüzde sekseni Rus olunca etraf Ivan Drago larla ve onların kızkardeşleriyle kaynıyordu. Maşallah boylu postlu dalyan gibiler.
Erkekler Vladimir Putine benziyor, hatunlar değme mankenlere takla attırıyorlardı. Hepsi mi tornadan çıkmış gibi olur kardeşim :)
Değişik bi ırklar
Yolda görsen aha dersin işte bu Rus tur.. Öyleler yani.. Öyle böyle değiller :)
Rusça bilmiyorsanız 2 kişi de olsanız böyle mekana tatile gitmeyin derim amacınız başka ise eğer ;)
Yok kafamı dinlerim kimseyle de işim olmaz tekim derseniz de olur, kabul
Ha bi de benim gibi Cumartesi acentaya gidiyim Pazar gece yola çıkılacak boş yeri olan ve ucuz olsun, Kemer olsun çamurdan olsun bi mekan istiyorum diyorsanız da olur o da kabul
Gerçekten de böyle oldu benim.. Son dakika tatili.. Tek başına, ortamdan uzaklaşmak en azından iyi geldi.
Tatilin kötüsü de olmaz zaten..
Gelelim başa
Destan dedik, coşku dedik tatile daldık da çıkalım artık
Hayatımın coşku bölümündeyim dedim ya yalnız kalınca kendimi dinledim, bol bol düşünmeye fırsatım oldu
Yazacak o kadar satırbaşı var ki aslında bayağıdır yalnız kalmamışım gerçekten de
Ve hayatımın bu kısmı biraz daha kontrolümün altında olması gereken ve dengeli bir düzeyde seyretmesi gereken bir sürece gelmiş bunu anladım
Ne zaman dengesizdim ki aslında bakarsan ama insan ilişkilerini dengede tutmaya çalışırken dengesizlemişim mesela
Artık herşeye koyver diyen ben buna da koyver gitsin benden değerli mi diyeceğim mesela
Ha bi de bekar ve yalnız olmanın dayanılmaz hafifliğinde daha da devam etme kararı almış bulunmaktayım mesela
Kimseyle işim olmaz işi olan beri gelsin diyerek hayatıma devam edeceğim
Yalnızlığımı özlemişim bee
Ha bi de İzmit'i özlemişim walla
Kokusu bile başka bu şehrin yaa
Yaşanılası bir yer gerçekten
Doğdum büyüdüm diye değil gerçekten öyle
Küçüktür ama sindirirseniz yaşaması keyiflidir gerçekten burada, özellikle dışarıdan gelenler için söylüyorum
Şehre bi Ramazan canlılığı gelmiş bi de döndüğümde
Akşamları Pazar günü in cin top atar normalde ama iftar sonrası Pazar günü heryer bir kalabalık
Bi doluluk bi canlılık falan
Yürü de yürü ortalarda, git mekanlara gez şimdi.
Ve son cümlelerim bu yazıya dair
İçiniz sıkıldığında, yalnızlığınızdan korkmayın sakın daha da patlarım falan diye
Ruhunuzu, benliğinizi dinleyin
Saçma fikir ve düşünceleri ayıklayıp bi kenara koyun
Muhasebesini yapmayın birşeyin kafanızı yormayın
Yani arının
O zaman daha sağlıklı oluyor yaşam
Kendini buluyorsun biraz daha olsa
Tatil herkese lazım, bazen uzaklaşmak lazım gerçekten
Ve döndüğünüzde sizi özlediğini söyleyen insanların olması bile anlatılmaz yaşanır bir güzelliktir
Siz de özlediyseniz sorun yok
Koşuşturmacaya kaldığı yerden devam etmelidir artık

Konusu geçen yerler ; Antalya Kemer'de 4 yıldızlı bir tatil köyü, İzmit, beynimin kıvrımları

Yarın iş var, saat 3:47, ben 6:30 da kalkıcam.
Ve yatıyim artık... :)

Nane

2007-09-06T05:22:00.000+03:00

Anladım ki kendimle başbaşa kalmayalı uzun zaman olmuş,
Ne zaman kalsam yalnız, döküldü satırlara birşeyler
Ne kadar üzerine eklesem de etrafımda hep eski küskü şeyler
Anılarım daralmış anladım;
O yüzden yazamıyorum böyle alabildiğince boylu boyunca sayfalarca kağıtlara
Eskiden bilgisayar da yoktu,
Ne zaman yalnız kalsam yazardım kağıtlara bişeyler
Çok sonra ki aldım elime inceledim
Nerede selamsızlar bandosu nerede şimdiki ben
Tuhaf olan durumun tuhaflığının farkında olmaktan kaynaklanıyor aslında
Çıkarıyorum üzerimden son 10 yılı ve eskiye gidiyorum biraz
Bakıyorum da yine isyankar asi fikirlerim dökülmüş satırlara
Konuşmak zor, yazmak kolay, yaşamak hepsiden beter ayrı bir nane
Ve ben gene aynı ben işte.
Şimdilere geldim ve yazmışım gene ama bu defa pc ye

Biraz oradan biraz buradan bir dünyam var benim.
Hep bir tarafım olmadık bir yere diğer yanım bambaşka yere çeker.
Bir şeyi yapıyorken bile ne olacağını bile bile yapmak ve farkında olmak herşeyin.
Bile bile lades demek olmadık şeylere nereden geliyor ?
Sonucunu bildiğin şeylere katlanmak tabii ki keyif vermiyor.
Tüm yaşantım boyunca olmadık bir noktadayım.
Daha evvelce de olmadık zamanlarım noktalarım oldu ama
Bir değişiklik olmuştur hep savrulmuşumdur bir rüzgarla

Nasıl bir dunya lan bu böyle ?

olmadık bi dünya işte

ne kasıyosun ki sanki anasını satıyim

Yani ne yapacaksın bunu, nereye kadar gidecek ki bu böyle ?
annamıyorum yawww.

Walla yaaaa ..!!!

Atlantik Okyanusu

2007-09-04T20:05:00.000+03:00

Atlantik Okyanusundan telefon aldım az önce,
Kayda değer manidar ve gayet netti :)
Graham Bell'in kulaklarını çınlatım biraz.
Biraz da motorolayı yaddettim.
Teknolojiye şükür, bunu yapanlara kurban olam ben.
Telefon eden Dayı'ydı. Malum denizci..
Küba'dan bana puro getirmesini istedim.
Kızların bacağında sarılan cinsinden olsundu ya da olmasındı :)
Farkeylemiyor. Önemli olan dayının sağ sağlim dönmesidir..

Yolun açık olsun ..!!!

Einstein

2007-09-04T19:32:00.000+03:00

Önyargıyı yıkmak, atomu parçalamaktan zordur... (Albert Einstein)

Kişisel Kaos

2007-08-23T02:30:00.000+03:00

Hüzünlü bişeyler yazacaktım
Vazgeçtim sonra hep hüzün hep hüzün
Hep ayrılıklar
Sevda kırıntıları belki akılda kalan
Ve bunun verdiği etkiyle söylenen içi boş anlamsız sözler yumağı olacak
Yazmıyorum o yüzden
Bunu derken bile hala basıyorsam klavyemin tuşlarına ki vardır elbet bir neden
Asla son bulmayacak
Önü alınamayacak
Nerede olduğu bilinmeyecek
Sonsuzluk yığınında kaybolacak
İstemiyorum böyle bahstsız bir kader
Kendim oluyim istiyorum
Kendim yapıyim bazı şeyler
En azından bi kısım şeyler de benim elimde olsun
Ama nerdee
Nerde ki bu karmaşalıklar saçmasının önünü tıkayacak
Hayatımın akışına yön verecek
Hatta vermeyip bana bırakacak
Konum nerde
Cesaret, yürek ve kabiliyet nerde
Yanık bir türkü tadında hayat
Bazıları nehre de benzetir
Ben önü alınamayan bir çığ olduğunu düşünüyorum
Yuvarlandıkça büyüyen, irileşen ve önüne geleni yakıp yıkan
Ama fiziksel değil bu yıkım
Biraz manevi
Biraz da elle tutulamayan bişey
İçim buruk bu aralar
Kımıldamıyorum bile yerimden
Saatlerce hiçbirşey yapmadan; saatlerce ama saatlerce sabit durabilirim
Hissizliğin sıfır noktasındayım ve bu beni bitirmeye yetmeyecek
İçimde kalan son hayat pırıltısı da benle beraber gelecek
Gelmeli
Yoksa yaşanmaz olurdu bu coşku olmazsa hayatta
Bakalım nereye varacağız
Daha ne kadar cevap yazamayacağız
Ve daha ne kadar isteklere yanıt dönemeyeceğiz
Bakalım daha ne kadar diretip ne kadar direneceğiz
Hiç bitmeyen bu kaos bir gün benle beraber bende bitecek
At the end...

Tarih: 19.6.2007, 01:57

Melodiler ve Hatıralar - Öncesi

2007-08-23T02:27:00.000+03:00

Bir melodi duyarsın eskilerdendir biraz
Bir dönem dinlemiyor da olsan ya da belki nefret de etsen bu şarkıdan
Sırf seni o günlere götürdüğü için şu anda dinliyo olmaktan haz duyarsın
Bazen yapışır kalır şarkılarda hatıralar
Bu yüzdendir ki müzik güzeldir her ne kadar tarzın da olmasa.
Bu aralar başa sarıp sarıp dinler oldum metallica nın eski albümünü
Şimdilerde ne yaparlarsa yapsınlar olmuyor
Eski tadı yakalamıyorum bi türlü, ya insanın yaşadıklarıyla alakalı bu ya da hissettikleriyle bilemiyorum
Ya da eski bir film düşün ki takılır kalır hafızanda bazı sahneleri
seyredeli çok olmuştur ama bazı kesitler insanın kafasında, televizyonda gördüğün zaman bir anda
o filmi ilk seyrettiğin zamanlardaki zaman diliminde yaşadıkların canlanır gözünde
Hatıraları tetikleyen önemli unsurlardır bunlar. Ben bu filmi örnek olarak verdim, demek istediğimi anlatabilmek içindi.
Asıl olay şarkılardadır. Ne zaman bir melodi duysam eskiden, bu minibüslerde, cafelerde çalınan bi şarkı bile
olsa senin aslında sevmediğin, o dönem yaşadıkların gelir aklına. Çok ilginçtir ki bu böyledir. Şarkılar
önemlidir, müzik en önemli kazanımlardan biridir insanlık tarihinde. Düşünsenize radyosuz arabayla kaç saat
gidebilirsiniz. Ya da walkmansiz otobüs kalabalığı nasıl çekilirdi. Hatıralardan müziğin önemine de bağladık ya
konuyu, kimse tutamaz beni bu saatten sonra. Artık yatarım ben..

Tarih: 14.5.2007, 04:20

gayet net

2007-08-23T02:22:00.000+03:00

Bu sefer açmadım ayrı bir editör
Ne gelirse yazacağım aklıma yine
Sabahlamak bu aralar dar gelen dünyamda kaçınılmaz oldu maalesef
Hüzün dediğin şeyi yaşamaktan bunalmış hep bir mutluluk karesinde sıkışmış kalmışız anlamsız bir şekilde
İnsana geçmişinde yaşadığı mutluluklar daha ne kadar yeter ki önündeki çıkmaz dar kalıpları aşmaya.
Saçmalamak lazım bazen .
Gerçekten de saçmalamak lazım.
Öyle trip atacak bir insan değilim. Özünde değişik görünüşte değişik bir insan sa hiç değil. Tutarsızlık bile tutarlı olmalı bazen, tutarsız da değilim. Ne isem öyleyim. Ve böyle karşılarım hayatı. Yaşamak denen insanı karamsar ve içinden çıkılmaz kör döngülere sokan anlamsız hayatta kalma çabalarını
takdirle karşılamıyorum artık. Samimiyet denen olguyu kaybettiysen gözüme de görünme insansan bile. Çünkü görülmedik derecede ciddiyetsizlikten ve saçmasapan insan ilişkilerinden sıkıldım artık. Bu bir bunalım fırtınası
değil kafamda oluşan. Ya da geçici bir olgu da değil. Neden buraya yazdığımın bile tutar bi tarafı yok.
İstiyorum ve yazıyorum olup bitiyor. Satırlar peşpeşe geliyor ve geri getiremiyorum. Ben bunun böyle olmasını istediğim içindir belki. Belki herkes gerçekte kafasında geçen şeyleri dökmeli satırlara. Ancak böyle kendisiyle yüzleşebilecekler. Ben yüzleşmiyorum canım sıkılıyor yazıyorum. Gecenin bu saati de bu kadar olur diyorum. Tek dileğim beni ben olduğum için sev beni değil de karşında bulmak istediğini seversen bu hayat çekilmez olur. Kimse kimseyi birbirine benzetmeye çalışmamalı, ne idiyse öyle kabul etmeli. Ya da mekanı terketmeli. Zorlamamalı. Rica etmeli, olmadıysa vazgeçmeli. Teklif etmeli ama ısrar etmemeli.
Gayet net olmalı.

Saygılar
Tarih: 21.5.2007, 03:32

Ekim ayına dair ;

2007-08-21T02:31:00.000+03:00

Ekim 2006
Evet hüznün göklere çıktığı aylardan biridir Ekim
Iron Maiden albüm yaptıysa bitmiştir olay
Başa sarıp sarıp dinlerim
Gene yapmış adamlar
Ağlarsın modda olsan inan
Ağlardım modda olsaydım inan
Modum bile yok bu aralar
Olamazdım senle yapamazdın benle
Ben senle yapardım ama sen benle yapamazdın
Peki nedir mod
İnsanın sevgi sandığı elle tutulamayan duygunun peşinden koştuktan sonra
Başa sarıp aslında hiç olmamışçasına yaşama çabası mıdır ?
Karanlıktan aydınlığa geçtiğini sandığı anda
Aslında kendi karanlığının kendine daha aydınlık olduğunun farkına varması mıdır ?
Varolanla varolmayana çözüm yoktur; bilincinin bunu işlemesi midir ?
Varsan artık düşüncelerde boğuşmak zorunluluktur insana
Yoksan zaten düşünce olarak da varlık olarak da yoksundur
Neyi nasıl düşüneceksin ki ?
Dert olmadığı gibi tasa da olmaz
Hüzün olmaz
Sevinç hiç olmaz
İşte o zaman bir rüyadan uyandığını sandığın anda tekrar kabus görmeyeceğin zamandır
Nasıl olsa rüya da yok kabus da
Ama kötü tarafı şu olurdu yokluğun
His olmayınca sana hüznü yaşatan Iron Maiden ve ekim ayı da olmazdı
Gezecek bir İzmit ve deniz kıyıları
Tatil yapacak bir güzel belde olmazdı senin için
Tercihin nedir ?
Acı ve hüzün dolu yaşamsal karmaşadan çıkarılmaya çalışılan aptal dersler
Yaşananlar aptallık olunca dersler de aptalca olur elbet
Bu insanı kırabilir
Üzebilir
İsyan ettirebilir
Yine tekrar söylüyorum ve üstüne de basıyorum ki ;
Hayatta ne olursan ol, ne yaparsan yap
Kimle birlikte olursan ol
Aslında hep yalnızsındır
Yalnızlığınla onur duymalı ve yaşamayı öğrenmelisin
Sırtını yaslayacağın bir ağaç gövdesi bile olamayacağını düşünmelisin
Ve böyle hareket etmelisin hayatta
İnsanı güçlü kılan yalnız kaldığı anlarda varlığını sorgulayabilmesini sağlayan yaşamsal fonksiyonlarıdır
Kendine hükmedebiliyor olmaktır
Duygularının esiri olmayacağını bilmesi ve uygulamasıdır
Kader hep başa dönüştür
Başa sarmasıdır kendini insanın
Kader insanın geri dönülemeyen kararlar zincirinden ibarettir
Hangisini seçersen seç aslında yalnızlığını bulacağın için başa sarıştır
O arada yaşananlar üzer ya da sevindirir insanı
Ama sondur, nihayettir yalnızlık
Sahte de olsa gülümsemeli insan
Bile bile lades de dese
Mutsuz da olsa gözlerindeki parıltıyı kaybetmemeli
Kaybettiği anda yenilmiştir işte hayata
Öyle zamanlar öyle kararlar alır ki insan
Bunun sorgulaması ancak sonraki zamanlar yapılabilecektir
Neyin iyi neyin kötü değil
Seçtiğinin her zaman kendi için iyi olduğunu
En azından seçim yapabildiğini bilmeli
Ve kendi seçimi olduğu için de başı dik bir şekilde yürümeli
Yoksa hayat treninin olmadık duraklarında takıldıkça
Varmak istediği nihayi yere hiç bir zaman varamayacaktır
Kendisi sonda ama duyguları düşünceleri ve benliği
Hep geçmişe takılı kalacaktır
Ki biz böyle olsun istemeyiz
İsteriz ki yediği dayaktan ders alsın insanoğlu
Ayrıldığı sevgililerinden, beraberliklerinden
Yaşadığı her şeyden
En nihayetinde gözlerinin ışıltısı hiç kaybolmasın
Bu insanın erdemi ve onurudur
Gururu bir çok kavramdan üstündür çünkü o o dur.
O ki insanoğlu
O ki insan
O ki sensindir
Geçmişe takılmadan yaşa hayatını
Mutluluğu yakalayamazsın
Iron Maiden la bitirelim bari
Lütfen söyle bana şimdi; hayat nedir
Lütfen söyle bana şimdi; sevgi nedir
Nihayet söyle bana savaş nedir
Tekrar söyle bana hayat nedir ?

Ne neyi hatırlatıyor (şarkılarda hayat yanılsamaları)

2007-08-21T01:54:00.000+03:00

Örneğin mesela Nina Pastori size ne hatırlatıyor.
Ya da nightwish
Ya da metallica sad but true neyi anımsatıyor
Peki Overkill den Solitude ?
Bana o kadar çook şey hatırlatıyor ki ?
Bu şarkılar
Bi kaç tane daha örnek veriyim
Iron Maiden dan Seventh of a seventh son, Infinite Dreams
Vengeance dan Arabia
Rotting Christ A dead Poem
Slayerrr - Show no Mercy, Black Magic
Pentagram - Anatolia
Peki ya Pantera'dan her bir şarkı ayrı ayrı kimbilir neleri hatırlatıyor
Neleri anımsatıyor
Şarkılar geçmişle özdeşleştiğinde ve de bütünleştiğinde o kadar çok şey hatırlatırlar ki insana
Elinde olmadan kaptırırsın kendini
Üzülür dağılır kırılırsın belki bazılarında
Bazıları da coşturabilir mesela
Ama hatıralardır gözünde canlanan ve eski yaşadıkların gelir aklına
Ağırına gitmemeli insanın
Geçmişte yaşanmaz ama anmadan da geçilmez
Geçmemeli de zaten
Unutmadan Alev Alev neyi hatırlatıyor acaba Feridün Düzağaç'tan..
Bak hiç de dinlemediğim bir şarkıdır aslında ama anılara kazınmıştır işte bi şekilde
Yansımaları mı ne zaman ?
Çook sonra belki..

şampuan

2007-08-19T17:56:00.000+03:00

Şampuan bitmiş içersine su eklemişler
Alamayınca yenisini ya da üşenince insan yaptığı klasik hareketlerden biridir
Uydururuz
Uydurmayı da çok iyi biliriz.
Hayat da böyle be
Uydurmalardan ibaret bir olgu
Yoksa niye körükörüne her gün dışarılarda vakit geçirelim ki
Birşeyleri birşeylere uyduruyoruz hep
Kılıf arıyoruz yaptığımız eylemlere
Öyle ya da böyle bişekilde vakit de geçiriyoruz
Ve hep uydururuyoruz
Ya birileine ayak uyduruyoruz
Ya da birileri bize uyuyor
Aslında hep ayakta uyuyoruz
Dönüş varış gidiş geliş
Ve aslında gece uyurken yatağımızda gün be gün komple uyduğumuzu yeni farkediyoruz
Nedir ki bunca kovalamaca
Nedir insanı bu kadar herşeyden ve kendinden kaçmasına neden olan şey ?
Bilmeden kapılıp gitmek istemesi fırtınalara ve ardından bocalaması insanın nasıl birşey ?
Dağları koymak peşpeşe üzerinde iki bulut gezindirmek
Sırf olması gerektiği için belki bir kaç da kuş koymak gökyüzüne
Ve yalnızlığı çağrıştıran akarsu başı ahşap bir ev
Çit de koysan etrafına pencelerini de süslesen
Belki de bahçesindeki ağacın dallarında sallandıracak bir salıncak da koysan nafile
Neden mi ?
Bu bir manzara resmi ve aslında içsel yalnızlığı çağrıştırıyor
Hayat öyle resimlerde filmlerde gördüğün kadar yeşillikler içersinde bir cennet bahçesi değil işte
Bunun betonla binayla çiçekle fidanla alakası bile yok
Alaka kurabilende, bunu farkedebilende
Yoksa bu kadar uydurma bi hayat mı bizlere ağır gelen
Yoksa markete gidip bi koşu şampuan almak mı zor geliyor.
En iyisi mi buldun yıkan, ötesini arama, git saçlarını kurula
Hadi bakıyimm :)

Devlet hastanesi durağı

2007-08-19T17:40:00.000+03:00

Bugün devlet hastanesinden biniyorum otobüse
Hafif bir bahar havası ve yine aynı koku
Geçmişimi hatırladım bir an
Eski bir ev ve ara sokakların sessizliğiydi aklımda kalan
Ne güzel günler geçirmiştik seninle,
Epey anım kalmış buralarda
Otobüse yetişmek için koştuğum günler geldi aklıma
Hepsi birer koşuşturmaca ve sonunda soluk soluğa
Seninle olmanın 5 dakikasını düşündüğüm günlerdi onlar
Her biri daha güzeldi gecelerin birbirinden
60 evler kalmaz, yenikent gelmez ve sopalıya talim
Eve varışsa 1:30
Hiç unutmam bir saat erken kalkmak istemiştim de
Bozulmuştun
Ağırına gitmişti acaba tavır mı yapıyorum diye
Geç saatlerde eve gitmek ağırıma gitmemişti benim
Düşünüyorum da
Hala 60 evler geç geliyor ama beklemek koymuyor
Çünkü burası Devlet Hastanesi durağı ve bana çok şey anlatıyor !

Not : Otobüs beklerken cep telefonunda yazılmıştır.

20-02-2006 22:00 civarı

ben de kızabilirim

2007-08-19T01:47:00.000+03:00

Artık erafımda ne olduğuyla ilgilenmiyorum
Kimse de umrumda değil
Yaşıyorum ve yaşamıma bakıyorum
İnsan ilişkileri ne kadar sıradan ve bayat geliyor belli değil
Boşuna yaşıyoruz boşuna konuşuyoruz
İlerleyen hiç bişey yok zamandan başka
Ve bu da beni artık sıkmış durumda
Canımı sıkan ne varsa eskiden üstüne gider çözmeye çalışırdım
Uğraşırdım yani en azından.Artık uğraşmaya bile gerek duymuyorum
Herkesi olduğu kabul ediyor ve öyle de yaşıyorum
Kimseyi sorgulamıyor ve ilgilenmiyorum
Ben böyle yaşarken ve davranırken insanların beni sorgulamasını da hiç mi hiç hazetmiyorum
Çevremdeki insanlara birşeyler telkin etmeye çalışmak ve onlara bişeyler katmaya çalışmak artık sıkmıştı beni
Kimse kimsenin doğrusunu kabullenmek zorunda da değildi halbuki
O kadar uğraş ve çaba fayda getirmeyince biraz daha bencil olma kararı almıştım
Bencillik kimseye zarar vermeden kendince yaşamaktır fikrimce
Ve öyle de yaşıyorum aslında bakarsan
İşte yalnız kowboy olmak fikri de buradan çıkan birşey olarak gayet oturdu yani
Çevremdeki insanlara baktığımda merkezde durmak artık canımı sıkmaya başladı
Herkesin ortak arkadaşı olmak da öyle
Kim kimi tanıyorsa bi şekilde benimle irtibatları var
Ya ben tanıştırmışım ya da benim ortamımda tanışmışlar
Bir süre iyi gidiyor herşey ondan sonra saçmasapan bir hal alıyor
Artık kimseye diycek söz, takınacak tavır bulamıyorum
Takınmıyorum olup bitiyordu. Takınma takınma nereye kadar
Herkesin bir dayanak noktası vardır
İnsanları artık birbirine haşırneşir ettikten sonra sanırım bu noktadan itibaren geri çekilmek gereklidir
Çünkü ben ben olmaktan çıktım
Kimseyi idare etmek istemiyorum
Böyle bir zorunluluğum da olmamalı
İnsan olmak dışında yaptığım bişiy yoktu halbuki
Herkese doğal davrandım
Kimseye kapris yapmadım
Hiç kimseyle kötü olmadım
Neysem oydum ve öyle de devam ettim
Ama artık bi yere kadar geldi
Sıkıldımmmm
Sanıyorlarki insanlar herşeye gülmeme hayatı çok hafife alıyor falan
Evet hayat kendisine gülünecek kadar aciz ve bir o kadar da gereksiz bir olgu
Bu yüzden gülüyorum
Sebepsiz yere
Hiç bir neden olmadan hem de
Güleryüzlü olmak zor bişiy değil çünkü
Çene kaslarınla ya da yüz kaslarınla alakalı basit bir durum
Neden insanlara gülmek bu kadar zor gelir ya da karşındaki gülünce basit görünürsün daha bunu çözemedim
İşin açıkçası uğraşmayacağım da
Ciddiyetten yoksun bir dünyada ciddi olmak da bana zor geliyor kimse kusura bakmasın
Bu konuda beni yalnız bırakan kralı da olsa umrumda değil yalnız olmaya devam ederim ben
EEeee ne haliniz varsa görün yatıyorum benn.

for the greater good of god

2007-08-12T05:04:00.001+03:00

aradan 1 saat geçti
hala uykum yok
bu ne demek
can sıkıntısı
uykusuzluk
salak bir ertesi gün demek
ama yarın akşam takılıcam dopingte
kaçarı yok

şimdi ne yapayım
sıkıntıdan yapacak bişey de bulamıyorum
yazıyorum işte durmadan
yazarım ben
estikçe yazan
gönlüne engel koymayan
takılan
arada coşan
bazen kızan
bazen de böyle sabahlayan
ne yapacağını bilmeyen bir yazanım

lütfen söyle bana hayat nedir
lütfen söyle bana sevgi nedir
nihayet söyle bana savaş nedir
tekrar söyle bana hayat nedir ?

geç kalma sakın

2007-08-12T03:00:00.000+03:00

Artık yazmak zamanıdır sabahın kavuştuğu diğer güne bu saatlerde ;
Hele bi de gündüz uyuduysanız geç vakitlere kadar;
Uyku tutmadıysa sabahın 2 sine 3 üne kadar
Bi de Melinda geldiyse yazmak lazımdır artık :)
Ama ne yazıcam ?
Aklıma gelmeyeni nasıl dökücem buralara aklıma geldikçe yazan bir insan olarak ben.
Aklıma bişiy gelmiyor
Ruhumun dinginligi son bulmuyor
Coşamıyorum
İşten güçten kafa kaldıramıyorum
Huzur bulamıyorum
Rutinin rutinini yaşıyorum
Hep aynı hep aynı dön dolaş gene aynı
Ne yaparsan yap aynı da aynı işte
Sıkılmak bana mıdır ?
Aslında herkesedir de bir ben miyim farkında olan
Farkında olan da değil de bir benmiyim yansıtan
Yansıtan değil de bir ben miyim sıkılmıyormuş gözüküp de sıkılan
Sıkı can iyidir çıkmazz
Yat gitsin telefonunu da şarj etmeyi unutma da yarın uyanamazsın çünkü kaldırcak insan yok
Bi de duş alıyim utanmadan da tam olsun bu saatte
Hep geç kalırım
Hep geç yatarım
Hep geç yakalarım
Hep de geçmiştir sonuna yetişirim
Hayatı geciktirmeyin
Ben yine geciktirdim ve üzgünüm bu durumdan
1 günüm eksildi ve kötü hissediyorum
Neyseki hayatı daha yaşanır kılan arkadaşlarım var ve hayatım yaşanılır halde
İyi sabahlar... :)

Bir garip Fatih'im

2007-08-01T09:30:00.000+03:00

Cemali gözlerimde perde… kör olanım…
Kör olup kaybolan,
Kor ateşlere düşen,
Ateşlere düşüpte yananım…
Hasreti kalp gözümde bir damla yaş… eriyenim…
Eriyip çağlayan,
Kükreyip coşan,,
Bendini aşıpta durulmayanım…
Bir garip Fatih'im… avareyim…
Bakipta göremeyen,
Elini uzatıpta tutamayan,
Nefes alıpta yaşamayanım…

"Gün" oldun ömrüme... görenim...
Görüpte seven,
Sevdikçe coşan,
Sevdiğimin kollarında durulanım...

Kaynak : Snn

saçmala

2007-07-30T20:25:00.000+03:00

Kısa ve 5 dakkada ne yazılabilecekse yazar giderim buradan zaten networkum de yoksa..

Şiir yazmak çok kolaydır hele bi de aklınıza geleni birleştirseniz olmadık kelimelerle sadece uyak düzenini tuttursanız yeter bir yandan da aşk meşk eklerseniz eğer.. Dağ bayır, okyanus belki bilemedin turna keklik de koyarsın sos olur üzerine ve okuduğundan birileri; şiir formunda da olur hakkaten.. 3. mısralara da nükte koyarsın olur da biter. Örnek :)

Zülayhanın kafasında bir bit

Michael ın arabasıdır kit

Evimizin bahçesinde vardır çit

Bunu okuduktan sonra artık nereye gidersen git

it it it it yani yarım uyak bile değil tam uyak.. 3 ü isim 1 i eylem. Anlam ararsan ? Arama zaten salaksın. Yedin çünkü yazılanları. Aşık Memo bile daha doyurucu olur bu gibi durumlarda. Aldanma aldatma. Olabildiğince yaşa hayatı. Kafadan uydurulan şeylere kanma. Gerçekçi ol biraz da...

İnan bana saçmalamak lazım bazen, hakikaten saçmalamak gerekiyor. Durup dururken camı kırmak, kum torbası dövmek hatta kavga çıkararak stres atmaktansa böyle saçmalamak daha yeğdir gözümde.. Yeeeğğeeee... Lafa bak.

Sanal Dünya Üzerine Biraz da Çocukluk Hikayeleri ...

2007-07-19T21:08:00.000+03:00

Severim ben dayımı iyi bir adamdır. Kaldırırdı havaya küçükkene tek eliyle beni, severdi. Yakışıklı karizma adamdır. Hayata karşı duruşu vardır, tarzı vardır. Şimdilerde evli göbekli bir adama 4 yaşımdaki bakış açımla hatıralarımda kalan foto imajlarla bakmaya çalışıyorum ki zor oluyor aslında bakarsan. Ve kendisi her daim para istenilesi bir adamdır da aynı zamanda. Dayı para versene dediğim zaman ne yapıcan diye sormazdı bile, beklediğimden fazlasını verirdi. Elini cebine attığı zaman birbiriyle içiçe geçmiş kağıt paralar yumağı olurdu, sağolsun bozuk paraları taşımazdı bile cebinde. :) ...

4 yaşımda sünnet oldum ben. Tabii ki o yıllar geleneksel ev şölenleri, tavuklu pilav ayranlar, zerdeler falan ortalığı ayağa kaldırıp mahalle mahalle İzmit içi turlar atmak her ailenin harcı değildi. Gayet mütevazi geçmişti. Önemli mi değil. O yıllar fenni sünnetçiler vardı camlarında yazardı kocaman, arasanız da bulurdunuz nerede olduğu belliydi. Eski kız meslek lisesi şimdinin Anaokulu olan Yenituran'da aralarda falandı benim sünnetçinin tükkanı. Önemi var mı ? Gene yok. Ama arasanız nasıl kasap yazan bir dükkan bulmak zor ise çarşılarda fenni sünnetçi bulmak da o kadar imkansız bir zamana geldik. 23 senelik fark var arada dile kolay..

Sünnetlerde saat hediye edilir de bize edilmez olur mu ? Hayatımın digital ilk nesnesiyle o zaman tanıştım ben.. İşte bir önceki paragraftaki Dayım Abime de bana da bir adet Stempo marka saat almıştı, hala fotoğrafı durur nasıl sırıtırız belli değil yattığımız yerden. :).. Dedim ya digital di, saniye göstergesi zıplardı ve takvimi de vardı. Hatta 2 tane dıştan düğmeli 1 de içe göçük ortadan sadece iğnemsi bir cisimle basılabilen ayar düğmesi vardı. Şimdilerde bunların orjinal isimleri farklıdır da ben çocuksam onlar da benim saatimse, yandaki tuşlar da düğmedir gözümde kimse karışamaz. :)

Abimden nefret etmeye başlamam da o yıllara dayanır. Aslında meraklı kurcalamasını seven bir o kadar da bozan, bozuk olan birşeyi tamir edicem diye girişip de komple dağıtabilen ilginç bir insandır. Çalışan işleyen her mekanizmaya müdehale edebilitesi vardır, uzak tutulması gereken de bir adamdır. Kendi saatini bozması çok uzun sürmemekle beraber benim güzel saatime hadi gel içini açalım bakalım ne varmış diyerek operasyon yapmak istemesi de çok uzun zamanını almamıştır ; yapmıştır da.. Ulan 1 sene gitmedi o saatler.. İçinden çıkansa beyaz bir plastik üstü küçük baskı devre ve ardında pil vs. yanlarında da butonları basınca bir yerlere temas etmesi sağlanan telimsi bir düzenek. Kapağı çıkarmak çok zor olmamıştı, çakıyla açılmıştı. Ne geçti eline kocaman bir hiç ve tatmin edilmiş çocukluk dürtüsü..

O gün bugündür çalışan işleyen bir şeyin kendi kendine bozulma ihtimalini hep ikinci plana atmışımdır, mutlaka ya birisi kurcalamış ya da hatalı kullanmıştır. En azından pili bitene kadar çalışacağına emindim ben o saatin. Üzüldüm tabi her ne kadar merakımı gidermiş olsam da .. Buna benzer dur bakalım noolacak hikayeleri vardır ki yazmakla bitmez ayrı zaman ayrılması gereklidir.. Yazmak da gereklidir o ayrı..

Küçükken sorsan Subay olacaktım büyünce. Neden dersen hayrandım Atatürk'e. Hayatını anlatan küçük bir kitapçık vermişti Nihal Teyze bana, vatanı kurtarmış kolaymı ? Kendisi Subay okulu mezunu orduya girmiş falan. Ben de subay olmalıydım, saygın ve havalı bir ismi vardı bi kere.. Subay. O yıllar bilgisayar denen sektörün emekleme aşamasında olduğunu bilmek , gelecekte bu satırları yazmamı sağlayacak ortama kavuşacağımı bilmek çok uzak, hayalötesi, erişilmez bi durumdu. Bilgisayar programcılığı da ne demekti ? Düşünemezdiniz bile.. Zaman da kavramlar da hayata bakış açıları da meslekler de değişti. Tek umudum olan uçan arabaları görememek 2000 den sonra ise ayrı hayalkırıklığımdır not olarak da düşmek isterim.

Herşeyin gelişip bu noktaya geldiğini görmek beni nefret ettirdi bu digital yaşamdan. Halbuki nasıl da severdim teknolojiyi, bilgisayarları, elektronik aletleri küçükken. Uzaktan kumandalı arabam olmadı hiç benim ya da bir commodore 64 üm de olmadı, tekerlerini yere bastırarak geriye doğru çekip bıraktığında giden arabalar gayet eğlenceli ve içi açılıp kurcalanası şeylerdi (bozmuşluğum vardır :) ), ender olarak bilgisiyarı olan okul arkadaşlarımıza derslerini yapıp yapamadıklarını sorardık;hep hayran hayran bakardım küçükken. "Gün gelecek bilgisayarım olacak benim" derdim. Bilgisayar hakkında tek bildiğim Milliyet'in verdiği saman kağıdına basılı ansiklopedi de okuduklarımdı. Öyle çok zaman sonra falan severek ve isteyerek seçtiğim bilgisayar aleminde bu 2 lik basit dizgelerin karmaşıklaşmış günümüz dünyasına gelmiş olmasına hala hayretle bakıyor ve şu anda kucağımda yazdığım bu satırların bir notebookla internet ortamna blog diye tabir edilen ortama gönderilmesine de hayranlığımı gizleyemiyorum. Evet yıllar sonra aldım bir bilgisayar ve büyük marketlerde gezerken oyuncak reyonlarına uğramayı da ihmal etmiyorum. Artık uzaktan kumandalı arabam da var her ne kadar oynamasam da. Ve teknolojinin bugünlere geldiğini görmek beni sevindiriyor ama bir o kadar da ürkütüyor. Herkesin evinde bir bilgisayar ve internet olması fikri 10 yıl önce bir hayalse de şu anda gerçekleşebilen bir olgu.

Hatırlardım da küçükken Teyzem'e mektup yazardık Haftasonu gazetesine ilan verip tanışıp arkadaş olmak isteyen adaylara. Şimdi ise ben bir arkadaşlık sitesine üyeyim ve birbirini arayan insanlar resimleriyle önümde durmakta ve ben de sıkılmış blog yazıyorum. Bu kelime de çıkalı çok olmadı. Ama ne kadar çabuk kabulleniyoruz hayatın değişmelerini. Ve bu da beni ürkütüyor. İnsanlar herşeye alışıyorlar. Tıpkı sizlerin de benim de çağımıza ayak uydurmak için yaptıklarımız gibi. Ama farkında mısınız ne kadar da soğuk ve itici duruyor. Belki bir dershanede, cafede veya arkadaş ortamında tanışabilir insanlar. Neden interneti tercih ediyoruz ki ? Enteresan ki ne enteresan !

Varolmak duyguları içinde kaybolmak ve sonucu olarak başka varlıklara yönelmek ?! Hala imkan varken güzel diyalogları kaybetmemek dileğiyle. Bu dünya ve yeryüzü ilelebet böyle devam edemez. Virgül,

Kahramanlar ;

Dayım : Emekli 2 çocuğu var ve bir kuzenimin askerliği geldi artık para istemiyorum kendisinden :)

Abim : Hala kurcalamaya bozmaya devam ediyor en son bilinen vukuatı Palio marka arabamın direksiyon ayarıyla oynarken ayar kolunu kırması. (Sormuştum da merak etmiş, Allah Allah !! yaa, neyseki satabildim o halde arabayı :) )

Teyzem : Artık evli ve gazeteden bulmadı hayat arkadaşını.

Nihal Teyze : Aile dostu eski komşu, küçüklüğümün bize yağlı ekmek veren anneannesi.

Ben : Kucağımda laptopla buradayım ve hala yazıyorum... :)

.Nokta.

M.A.K.K.: Benim Deli Lunaparkım

2007-07-16T20:45:00.000+03:00

M.A.K.K.: Benim Deli Lunaparkım

Şiir Yazacaktım

2007-07-16T20:30:00.000+03:00

Şiir yazacaktım
Ama gelmedi aklıma bir söz dizgesi
Ben de yine yazıyorum işte
Dimağım, bilincim yettiğince

Bu aralar şiir yazamıyorum
Vurucu bir söz dizgesi bulamıyorum
Dizemiyorum peşpeşe kelimeleri
Bir türlü kafiyeleri tutturamıyorum

Hayata bakışımı değiştiremiyorum
Kendi seçimimi değil önüme geleni yaşıyorum
Seçmek için de bir girişimde bulunmuyorum
Sadece yaşamam gerektiğini biliyorum

Aşk şiiri yazmak isterdim
Yapamıyorum çünkü aşık da değilim
Diyeceksin ki ille de olmak mı lazım
Olsa bile burada anlatacak biri değilim

Olabildiğince doğal, sade ve sessiz
Derinden umarsız, belki biraz da tutarsız
Yaşamaktır tek derdim olabildiğince
Bu kadar kalabalık içinde bir ben mi yalnız

Burası bir itirafname değil, önüne gelenin içini döktüğü bir karalama tahtası belki
Ama şunu biliyorum ki burası benim alanım, istediğimi yazarım
O kadar ciddi bakmamalı hayata, biraz da oluruna bırakmalı, gülümsemeyi öğrenmeli.
Şiir yazabilmeli, gerek yok tutmasına kafiyelerin, sen yaz da ne olursa olsun
İnsanlar bunu bilmeli ya da bilmemeli !

Notepad

2007-07-16T13:23:00.000+03:00

Sevgiye dair yazacaktım Ama bir türlü kafamı toparlayamadım Toparlanması gereken veriler beynimin kıytı köşelerinde dağılmış durumdalar ve bu da kafamı toparlayıp iki cümleyi peşpeşe kurmaya engel oluyor. Ben nasıl olur da bu duruma düşebilirim? Bazen her insana olduğu gibi bana da oluyor işte. Bu yazıdan bir anlam çıkarmak, çıkarmaya çalışmak son düşüncesi olmalı bir insanın. Anlamlandıramadığımız daha değerli, üzerinde düşünülesi konular varken bu da nereden çıktı şimdi ? Başa dönmek ve sevgiye dair yazmak istiyorum ama olmuyor. Halbuki eline kalemi alan 2 satır karalıyor hemen hemen hergün buraya aslında klavye demeliydim ama deyim bu şekilde napıyim ? Hayatta en büyük kazanımın yalnızlık olduğuna inanırdım. Gerçekte insanın neyi araması gerektiği konusunda, varlığını sorgulaması gerektiğini düşünürdüm. Birliktelik, beraberlik büyük çelişkiler uyandırırdı kafamda.. Ve şöyle derdim hep kendi kendime ; İnsanlar yalnız doğarlar ve öldüklerinde de yalnızdırlar. Sadece arada geçen zamanı bu içsel dürtüyü kapatabilmek adına belki birileriyle beraber olmakla geçirebiliyorsunuz. Bu insanın doğasına ters bir durum değil halbuki. Ama özünde yalnız olduğunu bilmeliydi insan. Ve hep de böyle bakabilmeliydi hayata. Çünkü yalnız birey güçlü bireydi gözümde. Kendi kendime dediklerim bitti artık. Hayatı olduğu gibi algılamayı uygun buldum sonra kendimde. Önüne geleni yaşamaktı benimkisi. Çook sonra anladım ki yalnızlık da iyi bir dost olabildiği kadar insanı çileden çıkartabiliyor. Beraber olduğum insanlar hep ben varken vardılar, olmadıktan sonra ben neye yarardı ki birliktelik. Olmazlığımı sorguladım zaman zaman. Ben olmasam da bu dünya hep var böyle devam edecek derdim. Çok sonra ki yine anladım. İnsan kendisiyle de dünya ile de barışık olmalı ve yaşamayı sevmeliydi. Aslında sevgilinizi değil, sevgilinizin size dünyayı daha yaşanılır hale getirmesini seviyorsunuz. O olmayınca dünyanın başınıza yıkılması da bu yüzden. Her ne kadar sahte de olsa bazen insan hep gülümsemeli hayata. Sadece yaşamsal fonksiyonlarını yerine getiren sıradan bir canlı olmadığını bilmeli. Artık başa dönmüycem, sevgiye dair de yazmıycam. Çünkü bu da yine beynimden geçenlerin direkt notepad e aktarıldığı yazılardan biri oldu. Konu başlığını siz seçin artık.

İlk

2007-07-16T10:21:00.000+03:00

İlk satır ilk cümle ve ilk yazı.

:)