Kişisel Kaos

Hüzünlü bişeyler yazacaktım
Vazgeçtim sonra hep hüzün hep hüzün
Hep ayrılıklar
Sevda kırıntıları belki akılda kalan
Ve bunun verdiği etkiyle söylenen içi boş anlamsız sözler yumağı olacak
Yazmıyorum o yüzden
Bunu derken bile hala basıyorsam klavyemin tuşlarına ki vardır elbet bir neden
Asla son bulmayacak
Önü alınamayacak
Nerede olduğu bilinmeyecek
Sonsuzluk yığınında kaybolacak
İstemiyorum böyle bahstsız bir kader
Kendim oluyim istiyorum
Kendim yapıyim bazı şeyler
En azından bi kısım şeyler de benim elimde olsun
Ama nerdee
Nerde ki bu karmaşalıklar saçmasının önünü tıkayacak
Hayatımın akışına yön verecek
Hatta vermeyip bana bırakacak
Konum nerde
Cesaret, yürek ve kabiliyet nerde
Yanık bir türkü tadında hayat
Bazıları nehre de benzetir
Ben önü alınamayan bir çığ olduğunu düşünüyorum
Yuvarlandıkça büyüyen, irileşen ve önüne geleni yakıp yıkan
Ama fiziksel değil bu yıkım
Biraz manevi
Biraz da elle tutulamayan bişey
İçim buruk bu aralar
Kımıldamıyorum bile yerimden
Saatlerce hiçbirşey yapmadan; saatlerce ama saatlerce sabit durabilirim
Hissizliğin sıfır noktasındayım ve bu beni bitirmeye yetmeyecek
İçimde kalan son hayat pırıltısı da benle beraber gelecek
Gelmeli
Yoksa yaşanmaz olurdu bu coşku olmazsa hayatta
Bakalım nereye varacağız
Daha ne kadar cevap yazamayacağız
Ve daha ne kadar isteklere yanıt dönemeyeceğiz
Bakalım daha ne kadar diretip ne kadar direneceğiz
Hiç bitmeyen bu kaos bir gün benle beraber bende bitecek
At the end...

Tarih: 19.6.2007, 01:57