16 Temmuz 2007 Pazartesi

Notepad

Sevgiye dair yazacaktım Ama bir türlü kafamı toparlayamadım Toparlanması gereken veriler beynimin kıytı köşelerinde dağılmış durumdalar ve bu da kafamı toparlayıp iki cümleyi peşpeşe kurmaya engel oluyor. Ben nasıl olur da bu duruma düşebilirim? Bazen her insana olduğu gibi bana da oluyor işte. Bu yazıdan bir anlam çıkarmak, çıkarmaya çalışmak son düşüncesi olmalı bir insanın. Anlamlandıramadığımız daha değerli, üzerinde düşünülesi konular varken bu da nereden çıktı şimdi ? Başa dönmek ve sevgiye dair yazmak istiyorum ama olmuyor. Halbuki eline kalemi alan 2 satır karalıyor hemen hemen hergün buraya aslında klavye demeliydim ama deyim bu şekilde napıyim ? Hayatta en büyük kazanımın yalnızlık olduğuna inanırdım. Gerçekte insanın neyi araması gerektiği konusunda, varlığını sorgulaması gerektiğini düşünürdüm. Birliktelik, beraberlik büyük çelişkiler uyandırırdı kafamda.. Ve şöyle derdim hep kendi kendime ; İnsanlar yalnız doğarlar ve öldüklerinde de yalnızdırlar. Sadece arada geçen zamanı bu içsel dürtüyü kapatabilmek adına belki birileriyle beraber olmakla geçirebiliyorsunuz. Bu insanın doğasına ters bir durum değil halbuki. Ama özünde yalnız olduğunu bilmeliydi insan. Ve hep de böyle bakabilmeliydi hayata. Çünkü yalnız birey güçlü bireydi gözümde. Kendi kendime dediklerim bitti artık. Hayatı olduğu gibi algılamayı uygun buldum sonra kendimde. Önüne geleni yaşamaktı benimkisi. Çook sonra anladım ki yalnızlık da iyi bir dost olabildiği kadar insanı çileden çıkartabiliyor. Beraber olduğum insanlar hep ben varken vardılar, olmadıktan sonra ben neye yarardı ki birliktelik. Olmazlığımı sorguladım zaman zaman. Ben olmasam da bu dünya hep var böyle devam edecek derdim. Çok sonra ki yine anladım. İnsan kendisiyle de dünya ile de barışık olmalı ve yaşamayı sevmeliydi. Aslında sevgilinizi değil, sevgilinizin size dünyayı daha yaşanılır hale getirmesini seviyorsunuz. O olmayınca dünyanın başınıza yıkılması da bu yüzden. Her ne kadar sahte de olsa bazen insan hep gülümsemeli hayata. Sadece yaşamsal fonksiyonlarını yerine getiren sıradan bir canlı olmadığını bilmeli. Artık başa dönmüycem, sevgiye dair de yazmıycam. Çünkü bu da yine beynimden geçenlerin direkt notepad e aktarıldığı yazılardan biri oldu. Konu başlığını siz seçin artık.

2 yorum:

Melinda dedi ki...

Tek hatanın hep, sevgili kişisini merkeze koyup bir uydu olarak yaşamaya çalışmaktır..Yalnızlık bir süre sonra nimet sayılıyor kankam..
Cidden bak...

Phateeh dedi ki...

Evet haklısın.Ben de o yüzden yalnızlığı tercih ediyorum ya zatenn . ;)